ที่ปรึกษากฎหมายคดียาเสพติด ตั้งแต่ก่อนถูกจับจนพ้นโทษ · บริษัท เอกสยาม แอนด์ พาร์ทเนอร์ส จำกัด

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 246/2567 (ประชุมใหญ่): ขายให้สายลับผู้ล่อซื้อโดยไม่มีพฤติการณ์อื่น ยังไม่เป็นการกระทำเพื่อการค้า

การล่อซื้อเป็นวิธีจับกุมที่ใช้มากที่สุดในคดียาเสพติด คำพิพากษาฉบับนี้ตอบว่าการขายให้สายลับเพียงครั้งเดียวทำให้ผู้ขายถูกลงโทษในฐานะผู้กระทำเพื่อการค้าหรือไม่ และการมียาเสพติดส่วนที่เหลือไว้เพื่อจำหน่ายเป็นอีกกรรมหนึ่งหรือไม่

ปรับปรุงล่าสุด · ผู้รับผิดชอบเนื้อหา เอกสยาม ชัยศร ที่ปรึกษากฎหมาย

สาระสำคัญ

  • การขายให้สายลับผู้ล่อซื้อ เมื่อไม่ปรากฏพฤติการณ์อื่นว่าจำเลยจำหน่ายเป็นการปกติทั่วไป ยังไม่เป็นการกระทำเพื่อการค้า ศาลปรับบทได้เพียงมาตรา 145 วรรคหนึ่ง1
  • การมีไว้เพื่อจำหน่ายกับการจำหน่ายยาเสพติด ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วน เป็นความผิดฐานจำหน่ายเพียงกรรมเดียวบทเดียว ตามนิยามในมาตรา 12
  • คำพิพากษาเดิมที่ลงโทษสองกระทงจึงหนักกว่ากฎหมายใหม่ และศาลกำหนดโทษใหม่เป็นกรรมเดียวตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3 (1)3
  • ผลของคดี โทษรวมจำคุก 4 ปี 16 เดือน ลดลงเหลือจำคุก 2 ปี 8 เดือน และปรับ 266,666.66 บาท

ฎีกา 246/2567 ตัดสินเรื่องอะไร

ฎีกา 246/2567 ตัดสินว่า การขายยาเสพติดปริมาณเล็กน้อยให้สายลับผู้ล่อซื้อ โดยไม่มีพฤติการณ์อื่นแสดงว่าจำเลยประกอบกิจการจำหน่ายเป็นปกติ เป็นความผิดตามมาตรา 145 วรรคหนึ่ง ไม่ใช่การกระทำเพื่อการค้าตามวรรคสอง (1) และการมีส่วนที่เหลือไว้เพื่อจำหน่ายรวมเป็นความผิดเดียวกับการขาย

คำพิพากษานี้เป็นคำร้องขอกำหนดโทษใหม่หลังคดีถึงที่สุด แต่หลักเรื่องการกระทำเพื่อการค้าที่ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่วางไว้ใช้ได้กับคดีที่ยังอยู่ระหว่างพิจารณาด้วย เพราะเป็นการตีความมาตรา 145 วรรคสอง (1) ซึ่งไม่ได้นิยามคำว่า เพื่อการค้า ไว้

ข้อเท็จจริงในคดี

ข้อเท็จจริงต่อไปนี้สรุปจากคำพิพากษาฉบับเต็ม

  1. จำเลยมีเมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย คำนวณเป็นสารบริสุทธิ์ 0.410 กรัม และขายให้สายลับผู้ล่อซื้อไป คำนวณเป็นสารบริสุทธิ์ 0.027 กรัม
  2. ศาลชั้นต้นลงโทษตามกฎหมายเดิมเป็นหลายกรรม ฐานมีไว้เพื่อจำหน่าย จำคุก 4 ปี ปรับ 400,000 บาท ฐานจำหน่าย จำคุก 4 ปี เพิ่มโทษกระทงละหนึ่งในสามเพราะกระทำผิดซ้ำ ลดโทษกึ่งหนึ่งเพราะรับสารภาพ รวมจำคุก 4 ปี 16 เดือน และปรับ 266,666.67 บาท คดีถึงที่สุด
  3. จำเลยยื่นคำร้องขอให้กำหนดโทษใหม่ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3 (1) ศาลชั้นต้นยกคำร้อง ศาลอุทธรณ์แผนกคดียาเสพติดพิพากษายืน จำเลยฎีกาโดยได้รับอนุญาต

ประเด็นที่ศาลฎีกาต้องวินิจฉัย

ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่วินิจฉัยว่ามีเหตุกำหนดโทษใหม่หรือไม่ โดยต้องตอบสองคำถาม

  1. การขายให้สายลับผู้ล่อซื้อเป็นการกระทำเพื่อการค้าตามมาตรา 145 วรรคสอง (1) หรือไม่ ซึ่งเป็นตัวกำหนดว่าโทษตามกฎหมายใหม่สูงเพียงใด
  2. การลงโทษฐานมีไว้เพื่อจำหน่ายและฐานจำหน่ายเป็นสองกรรม หนักกว่าการลงโทษตามกฎหมายใหม่หรือไม่

ศาลฎีกาวินิจฉัยอย่างไร

ศาลฎีกาพิพากษากลับ ให้กำหนดโทษใหม่เป็นความผิดตามมาตรา 90 และมาตรา 145 วรรคหนึ่ง เพียงกรรมเดียว จำคุก 4 ปี ปรับ 400,000 บาท เพิ่มโทษหนึ่งในสาม แล้วลดกึ่งหนึ่ง คงจำคุก 2 ปี 8 เดือน และปรับ 266,666.66 บาท

คำวินิจฉัยของศาล · คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 246/2567 (ประชุมใหญ่)4

แม้เป็นการขายให้สายลับผู้ล่อซื้อ เมื่อไม่ปรากฏพฤติการณ์อื่นว่าจำเลยประกอบกิจการจำหน่ายเป็นการปกติทั่วไป ยังไม่เป็นการกระทำเพื่อการค้า การกระทำจึงเข้ามาตรา 145 วรรคหนึ่ง มีโทษจำคุกไม่เกิน 15 ปี และปรับไม่เกิน 1,500,000 บาท โทษที่ลงไว้ในแต่ละฐานจึงไม่หนักกว่า

แต่ตามนิยามคำว่า จำหน่าย การมีไว้เพื่อจำหน่ายและการจำหน่ายเป็นความผิดอย่างเดียวกันเพียงกรรมเดียวบทเดียว การปรับบทเป็นหลายกรรมจึงหนักกว่า และอยู่ในหลักเกณฑ์กำหนดโทษใหม่

“แต่เมื่อไม่ปรากฏพฤติการณ์อื่นอันแสดงให้เห็นว่าจำเลยประกอบกิจการด้วยการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนเป็นการปกติทั่วไป อันจะถือเป็นการกระทำเพื่อการค้า”

“จึงเป็นความผิดอย่างเดียวกันคือจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนเพียงกรรมเดียวบทเดียว”

เหตุผลของศาลฎีกา

เหตุผลของศาลมีสองส่วน ส่วนแรกเป็นความหมายของการกระทำเพื่อการค้า ส่วนที่สองเป็นการนับกรรมตามนิยามใหม่

การกระทำเพื่อการค้าต้องมีพฤติการณ์ของการประกอบกิจการ ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่ไม่ถือว่าการขายทุกครั้งเป็นการกระทำเพื่อการค้า เพราะถ้าถือเช่นนั้น ผู้จำหน่ายทุกรายจะถูกลงโทษตามวรรคสองเสมอ และวรรคหนึ่งซึ่งลงโทษการจำหน่ายจะไม่มีที่ใช้ ศาลจึงต้องการพฤติการณ์อื่นที่แสดงว่าผู้กระทำจำหน่ายเป็นการปกติทั่วไป ในคดีนี้มีเพียงการขายแก่สายลับผู้ล่อซื้อหนึ่งครั้งและยาเสพติดที่เหลือปริมาณเล็กน้อย ศาลจึงไม่ฟังว่าเป็นการกระทำเพื่อการค้า

ผลต่อการเทียบโทษรายฐาน เมื่อการกระทำเข้าวรรคหนึ่ง เพดานโทษตามกฎหมายใหม่คือจำคุก 15 ปี โทษจำคุก 4 ปีในแต่ละฐานไม่เกินเพดาน จึงไม่หนักกว่า ส่วนนี้ไม่มีเหตุกำหนดโทษใหม่

การนับกรรม ศาลใช้เหตุผลเดียวกับคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2609/2566 ว่าเมื่อกฎหมายเดิมถูกยกเลิกทั้งฉบับ และมาตรา 1 ของประมวลกฎหมายใหม่นิยามคำว่า จำหน่าย ให้รวมการมีไว้เพื่อจำหน่าย การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดเดียว ต่างจากกฎหมายเดิมที่แยกเป็นคนละฐาน การลงโทษสองกรรมจึงหนักกว่า และอยู่ในเงื่อนไขของมาตรา 3 (1)

หลักกฎหมายสารบัญญัติที่คดีนี้วาง

หลักสารบัญญัติของคดีนี้คือความหมายของการกระทำเพื่อการค้าตามมาตรา 145 วรรคสอง (1) และผลของนิยามคำว่า จำหน่าย ต่อการนับกรรม

โครงสร้างของมาตรา 145 วรรคหนึ่งลงโทษการผลิต นำเข้า ส่งออก จำหน่าย หรือมีไว้ในครอบครองซึ่งยาเสพติดให้โทษประเภท 1 อันเป็นการฝ่าฝืนมาตรา 90 โทษจำคุกไม่เกินสิบห้าปี5 วรรคสองเพิ่มโทษเป็นจำคุกตั้งแต่สองปีถึงยี่สิบปีเมื่อมีเหตุตาม (1) ถึง (6) ซึ่ง (1) คือการกระทำเพื่อการค้า กฎหมายไม่ได้นิยามคำนี้ไว้ ศาลจึงวางเกณฑ์จากพฤติการณ์

เกณฑ์ของศาล คำพิพากษาฉบับนี้ถือว่าการกระทำเพื่อการค้าต้องมีพฤติการณ์ของการประกอบกิจการจำหน่ายเป็นการปกติทั่วไป ตัวอย่างพฤติการณ์ที่ศาลฎีกาฉบับอื่นใช้ ได้แก่ ประวัติการจำหน่ายแก่ผู้อื่นหลายครั้ง และการเคยต้องคำพิพากษาฐานเดียวกัน ดังในคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3479/2569 หรือปริมาณที่มากพอจะแสดงการแสวงหาประโยชน์เป็นการทั่วไป ดังในคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2609/2566

นิยามคำว่า จำหน่าย มาตรา 1 ให้รวมการมีไว้เพื่อจำหน่าย ผลคือการมียาเสพติดชุดหนึ่งไว้เพื่อขายและขายไปบางส่วนเป็นความผิดเดียว ไม่ว่าส่วนที่ขายมากหรือน้อยเพียงใด

วิธีพิจารณาความและพยานหลักฐาน

ประเด็นวิธีพิจารณาของคดีนี้คือขอบเขตของการกำหนดโทษใหม่ และการที่ศาลวินิจฉัยพฤติการณ์จากข้อเท็จจริงที่ยุติแล้ว

ข้อเท็จจริงที่ยุติเป็นฐานของการปรับบทใหม่ ในคำร้องขอกำหนดโทษใหม่ ศาลไม่สืบพยานใหม่ และไม่รับฟังข้อเท็จจริงที่โจทก์ไม่ได้พิสูจน์ไว้ในคดีเดิม คดีนี้คำพิพากษาเดิมไม่มีข้อเท็จจริงเรื่องการจำหน่ายเป็นปกติ ศาลจึงปรับบทได้เพียงวรรคหนึ่ง ข้อนี้แสดงว่าการนำสืบพฤติการณ์ในคดีเดิมมีผลต่อเนื่องไปถึงการกำหนดโทษใหม่

การล่อซื้อเป็นวิธีพิสูจน์การจำหน่าย ไม่ใช่การพิสูจน์การค้า พยานจากการล่อซื้อพิสูจน์ว่ามีการขายหนึ่งครั้ง แต่ไม่ได้พิสูจน์ว่าผู้ขายประกอบกิจการเป็นปกติ โจทก์ที่ประสงค์จะให้ลงโทษตามวรรคสอง (1) ต้องนำสืบพฤติการณ์อื่นเพิ่ม เช่น การติดต่อซื้อขายหลายครั้ง บัญชีรับเงิน หรือคำให้การของผู้ซื้อรายอื่น

ลำดับการคำนวณโทษใหม่ ศาลฎีกากำหนดโทษกรรมเดียว จำคุก 4 ปี ปรับ 400,000 บาท เพิ่มโทษหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 92 เป็นจำคุก 5 ปี 4 เดือน ปรับ 533,333.33 บาท แล้วลดกึ่งหนึ่งตามมาตรา 78 คงจำคุก 2 ปี 8 เดือน และปรับ 266,666.66 บาท6

ผลต่อคดีอื่นและข้อจำกัด

หลักของคดีนี้เป็นประโยชน์แก่จำเลยในคดีล่อซื้อที่ไม่มีพยานเรื่องพฤติการณ์อื่น ทั้งในคดีที่ยังพิจารณาอยู่และในคำร้องขอกำหนดโทษใหม่

ผลต่อผู้ต้องหาและจำเลย

จำเลยที่ถูกฟ้องตามมาตรา 145 วรรคสอง (1) จากการขายให้สายลับผู้ล่อซื้อ มีข้อต่อสู้ว่าโจทก์ต้องพิสูจน์พฤติการณ์การจำหน่ายเป็นปกติทั่วไป ถ้าไม่มี ศาลปรับบทได้เพียงวรรคหนึ่ง

ผู้ต้องโทษที่ถูกลงโทษสองกรรมจากการล่อซื้อครั้งเดียว ยื่นคำร้องขอให้กำหนดโทษใหม่เป็นกรรมเดียวได้

การเพิ่มโทษเพราะกระทำผิดซ้ำยังคงอยู่ในอัตราหนึ่งในสาม เมื่อโจทก์ขอไว้ในคำฟ้อง

ข้อจำกัดในการนำไปใช้

ปริมาณในคดีนี้เล็กน้อย คดีที่มียาเสพติดจำนวนมาก ศาลอาจฟังว่าปริมาณเป็นพฤติการณ์ที่แสดงการค้าหรือการแพร่กระจายได้ ดังในคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 272/2565 และคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 31/2567

ประวัติการกระทำผิดซ้ำในคดีนี้ใช้เพื่อเพิ่มโทษตามมาตรา 92 ศาลไม่ได้นำมาเป็นพฤติการณ์ของการค้า แต่ในคดีอื่น ศาลฎีกาเคยนำประวัติต้องคำพิพากษาฐานเดียวกันประกอบพฤติการณ์การค้า ดังในคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3479/2569

ความเห็นของสำนักงาน

สำนักงานเห็นว่าคำพิพากษาฉบับนี้เป็นฐานสำคัญของการต่อสู้คดีล่อซื้อ เพราะแยกการพิสูจน์การขายออกจากการพิสูจน์การค้า ในชั้นสอบสวนและชั้นพิจารณา ฝ่ายจำเลยควรตรวจว่าพยานโจทก์เรื่องการขายครั้งอื่นมีอยู่จริงหรือเป็นเพียงคำบอกเล่าในบันทึกการจับกุม

ตัวบทที่ศาลใช้

ถ้อยคำต่อไปนี้คัดคำต่อคำจากฐานข้อมูลกฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 145 คดีนี้ศาลปรับบทวรรคหนึ่ง และวินิจฉัยความหมายของวรรคสอง (1)

ตัวบท · ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา ๑๔๕

ผู้ใดผลิต นำเข้า ส่งออก จำหน่าย หรือมีไว้ในครอบครองซึ่งยาเสพติดให้โทษในประเภท ๑ อันเป็นการฝ่าฝืนมาตรา ๙๐ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบห้าปี และปรับไม่เกินหนึ่งล้านห้าแสนบาท

ถ้าการกระทำความผิดตามวรรคหนึ่งเป็นการกระทำดังต่อไปนี้ ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สองปีถึงยี่สิบปี และปรับตั้งแต่สองแสนบาทถึงสองล้านบาท

(๑) การกระทำเพื่อการค้า

(๒) การก่อให้เกิดการแพร่กระจายในกลุ่มประชาชน

(๓) การจำหน่ายแก่บุคคลอายุไม่เกินสิบแปดปี

(๔) การจำหน่ายในบริเวณสถานศึกษา สถานอันเป็นที่เคารพในทางศาสนาของหมู่ชนใด หรือสถานที่ราชการ

(๕) การกระทำโดยใช้กำลังประทุษร้ายหรือขู่เข็ญว่าจะใช้กำลังประทุษร้าย

(๖) การกระทำโดยมีอาวุธหรือใช้อาวุธ

ถ้าการกระทำความผิดตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสองเป็นการกระทำดังต่อไปนี้ ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ห้าปีถึงจำคุกตลอดชีวิต และปรับตั้งแต่ห้าแสนบาทถึงห้าล้านบาท หรือประหารชีวิต

(๑) การกระทำโดยหัวหน้า ผู้มีหน้าที่สั่งการ หรือผู้มีหน้าที่จัดการในเครือข่ายอาชญากรรม

(๒) การทำให้เกิดผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐหรือความปลอดภัยของประชาชนทั่วไป

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3 เป็นฐานของการกำหนดโทษใหม่

ตัวบท · ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓

ถ้ากฎหมายที่ใช้ในขณะกระทำความผิดแตกต่างกับกฎหมายที่ใช้ในภายหลังการกระทำความผิด ให้ใช้กฎหมายในส่วนที่เป็นคุณแก่ผู้กระทำความผิดไม่ว่าในทางใดเว้นแต่คดีถึงที่สุดแล้ว แต่ในกรณีที่คดีถึงที่สุดแล้วดังต่อไปนี้

(๑) ถ้าผู้กระทำความผิดยังไม่ได้รับโทษ หรือกำลังรับโทษอยู่ และโทษที่กำหนดตามคำพิพากษาหนักกว่าโทษที่กำหนดตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง เมื่อสำนวนความปรากฏแก่ศาลหรือเมื่อผู้กระทำความผิด ผู้แทนโดยชอบธรรมของผู้นั้น ผู้อนุบาลของผู้นั้นหรือพนักงานอัยการร้องขอ ให้ศาลกำหนดโทษเสียใหม่ตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง ในการที่ศาลจะกำหนดโทษใหม่นี้ ถ้าปรากฏว่า ผู้กระทำความผิดได้รับโทษมาบ้างแล้ว เมื่อได้คำนึงถึงโทษตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง หากเห็นเป็นการสมควร ศาลจะกำหนดโทษน้อยกว่าโทษขั้นต่ำที่กฎหมายที่บัญญัติในภายหลังกำหนดไว้ถ้าหากมีก็ได้ หรือถ้าเห็นว่าโทษที่ผู้กระทำความผิดได้รับมาแล้วเป็นการเพียงพอ ศาลจะปล่อยผู้กระทำความผิดไปก็ได้

(๒) ถ้าศาลพิพากษาให้ประหารชีวิตผู้กระทำความผิดและตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง โทษที่จะลงแก่ผู้กระทำความผิดไม่ถึงประหารชีวิต ให้งดการประหารชีวิตผู้กระทำความผิด และให้ถือว่าโทษประหารชีวิตตามคำพิพากษาได้เปลี่ยนเป็นโทษสูงสุดที่จะพึงลงได้ตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง

คำพิพากษาต่อไปนี้วินิจฉัยเหตุเพิ่มโทษตามมาตรา 145 จากพฤติการณ์ที่ต่างกัน

  • คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 272/2565 (มาตรา 145 ถือพฤติการณ์และบทบาท ไม่ถือปริมาณ): หลักว่ามาตรา 145 ถือพฤติการณ์และบทบาท ไม่ถือปริมาณ
  • คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2609/2566 (มีไว้เพื่อจำหน่ายกับพยายามจำหน่ายเป็นความผิดเดียวกัน): การมีไว้ 67 เม็ดและพยายามขาย 20 เม็ด ศาลฟังว่าเป็นการกระทำเพื่อการค้า
  • คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3479/2569 (เหตุฉกรรจ์เชิงนามธรรมไม่ผูกกับคำฟ้องและคำรับสารภาพ): ประวัติการขายและการเคยต้องคำพิพากษาแสดงการกระทำเพื่อการค้า
  • คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 31/2567 (ปริมาณที่มากบ่งชี้พฤติการณ์และผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐ): ปริมาณ 300,000 เม็ดบ่งชี้ผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐ

คำพิพากษาศาลฎีกาคดียาเสพติดทั้ง 18 เรื่องพร้อมสรุปสั้นอยู่ในหน้าคลังคำพิพากษาศาลฎีกาคดียาเสพติด ส่วนลำดับขั้นของคดีตั้งแต่ถูกจับจนพ้นโทษอยู่ในหน้าเส้นทางคดี 9 ช่วง

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับฎีกา 246/2567

คำตอบต่อไปนี้สรุปจากคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 246/2567 และตัวบทที่อ้างในหน้านี้

ขายยาเสพติดให้สายลับครั้งเดียว ถือเป็นการกระทำเพื่อการค้าหรือไม่

ไม่ถือ ถ้าไม่มีพฤติการณ์อื่นแสดงว่าผู้ขายจำหน่ายเป็นการปกติทั่วไป ตามฎีกา 246/2567 (ประชุมใหญ่) ศาลปรับบทได้เพียงมาตรา 145 วรรคหนึ่ง

มียาเสพติดเหลืออยู่หลังขายให้สายลับ เป็นอีกกรรมหนึ่งหรือไม่

ไม่เป็น การมีไว้เพื่อจำหน่ายและการจำหน่ายยาเสพติดชุดเดียวกันเป็นความผิดฐานจำหน่ายเพียงกรรมเดียวบทเดียว

การกระทำเพื่อการค้ามีโทษเท่าใด

มาตรา 145 วรรคสองกำหนดโทษจำคุกตั้งแต่สองปีถึงยี่สิบปี และปรับตั้งแต่สองแสนบาทถึงสองล้านบาท ส่วนวรรคหนึ่งจำคุกไม่เกินสิบห้าปี และปรับไม่เกินหนึ่งล้านห้าแสนบาท

เชิงอรรถและแหล่งที่มา

เชิงอรรถต่อไปนี้ยกถ้อยคำตัวบทคำต่อคำจากแหล่งทางการ พร้อมแหล่งที่มาของคำพิพากษาศาลฎีกาและเอกสารอ้างอิงอื่นที่หน้านี้อ้างถึง ตามลำดับที่ปรากฏในเนื้อหา

  1. ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา ๑๔๕ บัญญัติว่า “ผู้ใดผลิต นำเข้า ส่งออก จำหน่าย หรือมีไว้ในครอบครองซึ่งยาเสพติดให้โทษในประเภท ๑ อันเป็นการฝ่าฝืนมาตรา ๙๐ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบห้าปี และปรับไม่เกินหนึ่งล้านห้าแสนบาท ถ้าการกระทำความผิดตามวรรคหนึ่งเป็นการกระทำดังต่อไปนี้ ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สองปีถึงยี่สิบปี และปรับตั้งแต่สองแสนบาทถึงสองล้านบาท (๑) การกระทำเพื่อการค้า (๒) การก่อให้เกิดการแพร่กระจายในกลุ่มประชาชน (๓) การจำหน่ายแก่บุคคลอายุไม่เกินสิบแปดปี (๔) การจำหน่ายในบริเวณสถานศึกษา สถานอันเป็นที่เคารพในทางศาสนาของหมู่ชนใด หรือสถานที่ราชการ (๕) การกระทำโดยใช้กำลังประทุษร้ายหรือขู่เข็ญว่าจะใช้กำลังประทุษร้าย (๖) การกระทำโดยมีอาวุธหรือใช้อาวุธ ถ้าการกระทำความผิดตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสองเป็นการกระทำดังต่อไปนี้ ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ห้าปีถึงจำคุกตลอดชีวิต และปรับตั้งแต่ห้าแสนบาทถึงห้าล้านบาท หรือประหารชีวิต (๑) การกระทำโดยหัวหน้า ผู้มีหน้าที่สั่งการ หรือผู้มีหน้าที่จัดการในเครือข่ายอาชญากรรม (๒) การทำให้เกิดผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐหรือความปลอดภัยของประชาชนทั่วไป”ที่มา ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๘ ตอนที่ ๗๓ ก หน้า ๑ วันที่ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๔ (ประมวลกฎหมายท้ายพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายยาเสพติด พ.ศ. ๒๕๖๔) · ระบบค้นหากฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · สำเนาราชกิจจานุเบกษาในเว็บไซต์สำนักงาน ป.ป.ส.. ตรวจถ้อยคำเมื่อ 4 ตุลาคม 2569
  2. ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา ๑ บัญญัติว่า ““จำหน่าย” หมายความว่า ขาย แลกเปลี่ยน จ่าย แจก หรือให้โดยมีสิ่งตอบแทนหรือผลประโยชน์อย่างอื่น และให้หมายความรวมถึงมีไว้เพื่อจำหน่าย”ที่มา ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๘ ตอนที่ ๗๓ ก หน้า ๑ วันที่ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๔ (ประมวลกฎหมายท้ายพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายยาเสพติด พ.ศ. ๒๕๖๔) · ระบบค้นหากฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · สำเนาราชกิจจานุเบกษาในเว็บไซต์สำนักงาน ป.ป.ส.. ตรวจถ้อยคำเมื่อ 4 ตุลาคม 2569
  3. ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓ บัญญัติว่า “ถ้ากฎหมายที่ใช้ในขณะกระทำความผิดแตกต่างกับกฎหมายที่ใช้ในภายหลังการกระทำความผิด ให้ใช้กฎหมายในส่วนที่เป็นคุณแก่ผู้กระทำความผิดไม่ว่าในทางใดเว้นแต่คดีถึงที่สุดแล้ว แต่ในกรณีที่คดีถึงที่สุดแล้วดังต่อไปนี้ (๑) ถ้าผู้กระทำความผิดยังไม่ได้รับโทษ หรือกำลังรับโทษอยู่ และโทษที่กำหนดตามคำพิพากษาหนักกว่าโทษที่กำหนดตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง เมื่อสำนวนความปรากฏแก่ศาลหรือเมื่อผู้กระทำความผิด ผู้แทนโดยชอบธรรมของผู้นั้น ผู้อนุบาลของผู้นั้นหรือพนักงานอัยการร้องขอ ให้ศาลกำหนดโทษเสียใหม่ตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง ในการที่ศาลจะกำหนดโทษใหม่นี้ ถ้าปรากฏว่า ผู้กระทำความผิดได้รับโทษมาบ้างแล้ว เมื่อได้คำนึงถึงโทษตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง หากเห็นเป็นการสมควร ศาลจะกำหนดโทษน้อยกว่าโทษขั้นต่ำที่กฎหมายที่บัญญัติในภายหลังกำหนดไว้ถ้าหากมีก็ได้ หรือถ้าเห็นว่าโทษที่ผู้กระทำความผิดได้รับมาแล้วเป็นการเพียงพอ ศาลจะปล่อยผู้กระทำความผิดไปก็ได้ (๒) ถ้าศาลพิพากษาให้ประหารชีวิตผู้กระทำความผิดและตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง โทษที่จะลงแก่ผู้กระทำความผิดไม่ถึงประหารชีวิต ให้งดการประหารชีวิตผู้กระทำความผิด และให้ถือว่าโทษประหารชีวิตตามคำพิพากษาได้เปลี่ยนเป็นโทษสูงสุดที่จะพึงลงได้ตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง”ที่มา ฉบับปรับปรุงล่าสุด ระบบค้นหากฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · ระบบค้นหากฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. ตรวจถ้อยคำเมื่อ 4 ตุลาคม 2569
  4. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 246/2567 (ประชุมใหญ่) (กฎหมายที่ศาลอ้าง: ป.อ. ม. 3 (1) · ป.ยาเสพติด ม. 1, ม. 90, ม. 145 วรรคหนึ่ง). ถ้อยคำที่ยกจากคำพิพากษา: “แต่เมื่อไม่ปรากฏพฤติการณ์อื่นอันแสดงให้เห็นว่าจำเลยประกอบกิจการด้วยการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนเป็นการปกติทั่วไป อันจะถือเป็นการกระทำเพื่อการค้า” “จึงเป็นความผิดอย่างเดียวกันคือจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนเพียงกรรมเดียวบทเดียว”ที่มา ระบบสืบค้นคำพิพากษา คำสั่งคำร้องและคำวินิจฉัยศาลฎีกา (ค้นด้วยเลขคำพิพากษา) เปิดอ่านคำพิพากษาฉบับเต็มเมื่อ 10 พฤศจิกายน 2569
  5. ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา ๙๐ บัญญัติว่า “ห้ามผู้ใดผลิต นำเข้า ส่งออก จำหน่าย หรือมีไว้ในครอบครองซึ่งยาเสพติดให้โทษในประเภท ๑ เว้นแต่เป็นกรณีที่ได้รับอนุญาตตามมาตรา ๓๔ หรือมาตรา ๓๕ (๓)”ที่มา ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๘ ตอนที่ ๗๓ ก หน้า ๑ วันที่ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๔ (ประมวลกฎหมายท้ายพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายยาเสพติด พ.ศ. ๒๕๖๔) · ระบบค้นหากฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · สำเนาราชกิจจานุเบกษาในเว็บไซต์สำนักงาน ป.ป.ส.. ตรวจถ้อยคำเมื่อ 4 ตุลาคม 2569
  6. ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ บัญญัติว่า “เมื่อปรากฏว่ามีเหตุบรรเทาโทษ ไม่ว่าจะได้มีการเพิ่มหรือการลดโทษตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายนี้ หรือกฎหมายอื่นแล้วหรือไม่ ถ้าศาลเห็นสมควรจะลดโทษไม่เกินกึ่งหนึ่งของโทษที่จะลงแก่ผู้กระทำความผิดนั้นก็ได้ เหตุบรรเทาโทษนั้นได้แก่ผู้กระทำความผิดเป็นผู้โฉดเขลาเบาปัญญาตกอยู่ในความทุกข์อย่างสาหัส มีคุณความดีมาแต่ก่อน รู้สึกความผิดและพยายามบรรเทาผลร้ายแห่งความผิดนั้น ลุแก่โทษต่อเจ้าพนักงานหรือให้ความรู้แก่ศาลอันเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา หรือเหตุอื่นที่ศาลเห็นว่ามีลักษณะทำนองเดียวกัน”ที่มา ฉบับปรับปรุงล่าสุด ระบบค้นหากฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · ระบบค้นหากฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. ตรวจถ้อยคำเมื่อ 4 ตุลาคม 2569

ปรึกษาเรื่องคดียาเสพติดกับสำนักงาน

กรณีมีผู้ถูกจับ ขอให้แจ้งชื่อผู้ถูกจับ สถานีตำรวจหรือสถานที่ที่ถูกควบคุม เวลาที่ถูกจับ และข้อหาที่ได้รับแจ้ง กรณีคดีอยู่ในศาลหรือมีคำพิพากษาแล้ว ขอให้แจ้งชื่อศาล หมายเลขคดี และวันนัดถัดไป ข้อมูลของผู้ติดต่อเก็บเป็นความลับ และสำนักงานจะตรวจผลประโยชน์ขัดกันก่อนขอรับเอกสารในคดี

ช่องทางติดต่อสำนักงาน

โทรศัพท์
081 654 5922
LINE
@507btqsu
WhatsApp
+66 87 989 6536
อีเมล
contact@eksiamlegal.com
สำนักงาน
บริษัท เอกสยาม แอนด์ พาร์ทเนอร์ส จำกัด
300/90 ถนนนวมินทร์ แขวงนวมินทร์ เขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร 10240
ค่าบริการ
สำนักงานแจ้งขอบเขตงาน ผลส่งมอบ ระยะเวลา และค่าบริการเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนเริ่มงานทุกครั้ง
คิวอาร์โค้ดสำหรับเพิ่มบัญชี LINE Official ของสำนักงาน
LINE Official Accountปรึกษาทาง LINE @507btqsu
เปิดในแอป LINE
คิวอาร์โค้ดสำหรับติดต่อสำนักงานทาง WhatsApp
WhatsAppสำหรับผู้ติดต่อจากต่างประเทศ
เปิดใน WhatsApp

ส่งรายละเอียดเรื่องถึงสำนักงาน

แบบฟอร์มนี้เป็นช่องทางเพิ่มจากโทรศัพท์ LINE WhatsApp และอีเมล กรอกเฉพาะข้อเท็จจริงโดยย่อ สำนักงานจะติดต่อกลับตามช่องทางที่ระบุ กรุณายังไม่ส่งเอกสารลับจนกว่าสำนักงานจะยืนยันว่าไม่มีผลประโยชน์ขัดกัน

เมื่อกดส่ง ระบบรับแบบฟอร์มของสำนักงานซึ่งให้บริการโดย Cloudflare จะบันทึกข้อมูลที่กรอก หมายเลข IP และเวลาที่ส่ง เพื่อให้สำนักงานติดต่อกลับเกี่ยวกับเรื่องที่แจ้ง ระบบอาจเก็บข้อมูลบนเครื่องแม่ข่ายนอกประเทศไทย