ปรับปรุงล่าสุด · ผู้รับผิดชอบเนื้อหา เอกสยาม ชัยศร ที่ปรึกษากฎหมาย
สาระสำคัญ
- กฎหมายที่ใช้ในขณะกระทำความผิดและกฎหมายที่ใช้ในภายหลังตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3 หมายความรวมถึงกฎหมายที่บัญญัติถึงโทษ ซึ่งรวมบทลดโทษเพราะให้ข้อมูลที่สำคัญ1
- มาตรา 100/2 ของพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 เป็นคุณแก่จำเลย ศาลต้องใช้ในส่วนที่เป็นคุณไม่ว่าในทางใด แม้มาตรา 153 ของประมวลกฎหมายยาเสพติดจะมีบทลดโทษทำนองเดียวกัน2
- การกำหนดโทษใหม่โดยไม่ปรับบทตามมาตรา 100/2 ทำให้โทษหนักกว่าโทษที่กำหนดตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง
- ศาลฎีกาปรับบทกำหนดโทษใหม่ให้จำเลยที่ 1 ซึ่งไม่ได้ฎีกาด้วย เพราะเป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย3
- โทษจำคุกของจำเลยแต่ละคนลดจาก 13 ปี 6 เดือน 20 วัน ตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เหลือ 10 ปี 2 เดือน 20 วัน
ฎีกา 4000/2569 ตัดสินเรื่องอะไร
ฎีกา 4000/2569 ตัดสินว่า เมื่อคำพิพากษาเดิมลงโทษจำเลยน้อยกว่าอัตราโทษขั้นต่ำเพราะให้ข้อมูลที่สำคัญตามมาตรา 100/2 ของกฎหมายเดิม การกำหนดโทษใหม่ตามประมวลกฎหมายยาเสพติดต้องนำมาตรา 100/2 มาใช้ด้วย การไม่ใช้บทนั้นเป็นการกำหนดโทษหนักกว่าโทษตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง
คดีนี้มีจำเลยสองคน จำเลยที่ 2 เท่านั้นที่ฎีกา แต่ศาลฎีกาแผนกคดียาเสพติดกำหนดโทษใหม่ให้จำเลยทั้งสองคนในคราวเดียว
ข้อเท็จจริงในคดี
ข้อเท็จจริงต่อไปนี้สรุปจากคำพิพากษาฉบับเต็ม
- ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาถึงที่สุดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 ว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดฐานเสพเมทแอมเฟตามีน ฐานร่วมกันมีเมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย และฐานร่วมกันจำหน่ายเมทแอมเฟตามีน โดยปรับบทตามมาตรา 100/2 ด้วย
- ศาลชั้นต้นลงโทษฐานมีไว้เพื่อจำหน่ายจำคุกคนละ 32 ปีและปรับคนละ 600,000 บาท เพิ่มโทษกึ่งหนึ่งตามมาตรา 97 ของกฎหมายเดิมทุกกระทง แล้วลดกึ่งหนึ่งเพราะรับสารภาพ รวมจำคุกคนละ 27 ปี 3 เดือนและปรับคนละ 690,000 บาท
- จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องขอให้กำหนดโทษใหม่ ศาลชั้นต้นกำหนดโทษใหม่ คงจำคุกคนละ 21 ปี 6 เดือน 20 วันและปรับคนละ 350,000 บาท
- ศาลอุทธรณ์แผนกคดียาเสพติดกำหนดโทษใหม่เป็นความผิดฐานร่วมกันมีไว้เพื่อจำหน่ายตามมาตรา 90 และมาตรา 145 วรรคสอง (2) เพียงกรรมเดียว จำคุกคนละ 20 ปีและปรับคนละ 600,000 บาท เพิ่มโทษหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 92 แล้วลดกึ่งหนึ่ง เมื่อรวมกับฐานเสพ คงจำคุกคนละ 13 ปี 6 เดือน 20 วันและปรับคนละ 400,000 บาท โดยไม่ปรับบทตามมาตรา 100/2
- จำเลยที่ 2 ฎีกาโดยได้รับอนุญาตจากศาลฎีกา จำเลยที่ 1 ไม่ได้ฎีกา
ประเด็นที่ศาลฎีกาต้องวินิจฉัย
ศาลฎีกาแผนกคดียาเสพติดระบุว่าการปรับบทเรื่องฐานความผิด จำนวนกรรม และการเพิ่มโทษ ยุติไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้ว ประเด็นที่เหลือมีสองข้อ
- การที่ศาลอุทธรณ์ไม่ปรับบทกำหนดโทษจำเลยที่ 2 ในเรื่องการให้ข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อตำรวจ ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่
- ศาลฎีกาจะกำหนดโทษใหม่ให้จำเลยที่ 1 ซึ่งไม่ได้ฎีกาได้หรือไม่
ศาลฎีกาวินิจฉัยอย่างไร
ศาลฎีกาพิพากษาแก้ ให้ปรับบทกำหนดโทษจำเลยทั้งสองตามมาตรา 100/2 ของพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 ด้วย ความผิดฐานร่วมกันมีเมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย จำคุกคนละ 15 ปีและปรับคนละ 600,000 บาท เพิ่มโทษหนึ่งในสามเป็นจำคุก 20 ปีและปรับ 800,000 บาท ลดกึ่งหนึ่ง คงจำคุก 10 ปีและปรับ 400,000 บาท รวมกับฐานเสพเป็นจำคุกคนละ 10 ปี 2 เดือน 20 วัน
คำวินิจฉัยของศาล · คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4000/25694
คำว่า กฎหมายที่ใช้ในขณะกระทำความผิดหรือกฎหมายที่ใช้ในภายหลังการกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3 หมายความรวมถึงกฎหมายที่บัญญัติถึงโทษที่จะลงแก่ผู้กระทำความผิด ซึ่งคดีนี้คือการลงโทษจำเลยที่ 2 น้อยกว่าอัตราโทษขั้นต่ำเพราะให้ข้อมูลที่สำคัญ5
มาตรา 153 ของประมวลกฎหมายยาเสพติดยังคงบัญญัติเรื่องการลดโทษเพราะให้ข้อมูล แต่มาตรา 100/2 ของกฎหมายเดิมเป็นคุณแก่จำเลยที่ 2 ศาลต้องใช้กฎหมายในส่วนที่เป็นคุณไม่ว่าในทางใด การไม่กำหนดโทษตามมาตรา 100/2 จึงหนักกว่าโทษตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง6
เมื่อสำนวนความปรากฏแก่ศาลฎีกาเพราะจำเลยที่ 2 ฎีกา ศาลฎีกาปรับบทกำหนดโทษจำเลยที่ 1 ใหม่ตามมาตรา 3 (1) ด้วย เพราะเป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ซึ่งศาลฎีกายกขึ้นวินิจฉัยเองได้7
“หมายความรวมถึงกฎหมายที่บัญญัติถึงโทษที่จะลงแก่ผู้กระทำความผิดนั้นด้วย”
“จึงต้องใช้กฎหมายในส่วนที่เป็นคุณแก่จำเลยที่ 2 ไม่ว่าในทางใดด้วย”
“ปัญหาดังกล่าวเป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้”
ส่วนที่ไม่ได้แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ซึ่งรวมถึงการลงโทษฐานมีไว้เพื่อจำหน่ายกับฐานจำหน่ายเป็นกรรมเดียว และการเพิ่มโทษหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 92
เหตุผลของศาลฎีกา
ศาลฎีกาให้เหตุผลเป็นสามขั้น และวินิจฉัยเรื่องจำเลยที่ 1 แยกไว้ท้าย
ขั้นที่หนึ่ง ความหมายของคำว่า กฎหมาย ในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3 ไม่จำกัดเฉพาะบทที่บัญญัติความผิด แต่รวมถึงบทที่บัญญัติถึงโทษที่จะลงแก่ผู้กระทำความผิดด้วย บทลดโทษเพราะให้ข้อมูลที่สำคัญจึงอยู่ในขอบเขตของมาตรา 3 หากบทนี้เปลี่ยนไปในทางที่ทำให้จำเลยได้รับโทษน้อยลง ศาลมีอำนาจแก้ไขโทษภายในหลักเกณฑ์ของมาตรา 3 หลักนี้สอดคล้องกับคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2610/2566 ซึ่งวินิจฉัยว่ากฎหมายตามมาตรา 3 หมายถึงกฎหมายที่บัญญัติความผิดหรือบัญญัติโทษ8
ขั้นที่สอง การเปรียบเทียบบทลดโทษ ศาลชั้นต้นในคดีเดิมลงโทษจำเลยที่ 2 น้อยกว่าอัตราขั้นต่ำตามมาตรา 100/2 แล้ว มาตรา 153 ของกฎหมายใหม่ยังคงมีบทลดโทษในเรื่องเดียวกัน แต่ศาลฎีกาเห็นว่ามาตรา 100/2 ซึ่งใช้ในขณะกระทำความผิดเป็นคุณแก่จำเลยที่ 2 เหตุที่มาตรา 100/2 เป็นคุณกว่าคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2979/2566 อธิบายไว้ว่ามาตรา 153 ต้องมีคำฟ้องหรือคำร้องระบุเรื่องการให้ข้อมูลก่อนศาลจึงใช้ดุลพินิจได้9
ขั้นที่สาม ผลต่อโทษ ศาลอุทธรณ์กำหนดโทษฐานมีไว้เพื่อจำหน่ายที่จำคุก 20 ปี ซึ่งเป็นอัตราสูงสุดของมาตรา 145 วรรคสอง โดยไม่ลดตามมาตรา 100/2 เมื่อนำมาตรา 100/2 มาใช้ ศาลฎีกากำหนดโทษก่อนเพิ่มและลดเป็นจำคุก 15 ปี ผลต่างนี้แสดงว่าการไม่ใช้มาตรา 100/2 ทำให้โทษหนักกว่าโทษที่กำหนดตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง10
ในส่วนจำเลยที่ 1 ซึ่งกำลังรับโทษและเคยยื่นคำร้องขอกำหนดโทษใหม่แต่ไม่ได้ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อสำนวนความปรากฏแก่ศาลแล้ว การกำหนดโทษให้ถูกต้องตามมาตรา 3 (1) เป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลจึงปรับบทให้จำเลยที่ 1 ในคราวเดียวกัน
หลักกฎหมายสารบัญญัติที่คดีนี้วาง
หลักสารบัญญัติของคดีนี้อยู่ที่ขอบเขตของประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3 และสถานะของบทลดโทษเพราะให้ข้อมูลหลังกฎหมายเปลี่ยน
ประการที่หนึ่ง มาตรา 3 ให้ใช้กฎหมายในส่วนที่เป็นคุณแก่ผู้กระทำความผิดไม่ว่าในทางใด หลักนี้ใช้กับบทที่บัญญัติถึงโทษ รวมทั้งบทลดโทษ ไม่จำกัดเฉพาะบทที่บัญญัติว่าการกระทำใดเป็นความผิด เมื่อกฎหมายเดิมมีบทลดโทษที่เป็นคุณกว่า ศาลต้องนำมาใช้แม้ฐานความผิดและอัตราโทษจะใช้ตามกฎหมายใหม่11
ประการที่สอง การกำหนดโทษใหม่ตามมาตรา 3 (1) มีเงื่อนไขว่าโทษตามคำพิพากษาหนักกว่าโทษตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง การเปรียบเทียบนี้ต้องคำนวณโทษตามกฎหมายใหม่โดยนำบทลดโทษที่เป็นคุณมาใช้ครบถ้วน ถ้าศาลคำนวณโดยไม่นำบทลดโทษมาใช้ โทษที่กำหนดใหม่ยังคงหนักกว่าที่กฎหมายให้
ประการที่สาม การเพิ่มโทษเพราะกระทำผิดซ้ำในคดีนี้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 92 เพิ่มหนึ่งในสาม แทนการเพิ่มกึ่งหนึ่งตามมาตรา 97 ของกฎหมายเดิม ประเด็นนี้ยุติตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์และศาลฎีกาไม่ได้วินิจฉัย แนวการเพิ่มโทษหลังกฎหมายเปลี่ยนอยู่ในคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2610/2566
วิธีพิจารณาความและพยานหลักฐาน
ในทางวิธีพิจารณา คดีนี้แสดงอำนาจของศาลฎีกาในการยกข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยขึ้นวินิจฉัยเอง และผลต่อจำเลยที่ไม่ได้ฎีกา
ศาลฎีกาอาศัยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 195 วรรคสอง ประกอบมาตรา 225 ซึ่งใช้กับคดียาเสพติดโดยผลของพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดียาเสพติด พ.ศ. 2550 มาตรา 3 ยกปัญหาการกำหนดโทษจำเลยที่ 1 ขึ้นวินิจฉัย แม้จำเลยที่ 1 ไม่ได้ฎีกา12
ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3 (1) ให้ศาลกำหนดโทษใหม่ได้เมื่อสำนวนความปรากฏแก่ศาล โดยไม่จำต้องมีคำร้องในชั้นนั้น คดีนี้สำนวนความปรากฏแก่ศาลฎีกาเพราะจำเลยที่ 2 ฎีกา ศาลจึงกำหนดโทษใหม่ให้จำเลยทั้งสองคนพร้อมกัน13
ในทางพยานหลักฐาน ข้อเท็จจริงเรื่องการให้ข้อมูลที่สำคัญปรากฏอยู่แล้วในคำพิพากษาเดิมของศาลชั้นต้น ศาลฎีกาใช้ข้อเท็จจริงนั้นในการกำหนดโทษใหม่ ผู้ต้องโทษที่ยื่นคำร้องจึงควรอ้างคำพิพากษาเดิมที่แสดงว่าศาลใช้มาตรา 100/2
ผลต่อคดีอื่นและข้อจำกัด
คำพิพากษานี้ใช้โดยตรงกับผู้ต้องโทษตามกฎหมายเดิมที่ได้รับการลดโทษเพราะให้ข้อมูล และได้รับการกำหนดโทษใหม่แล้วโดยไม่มีการนำบทลดโทษนั้นมาใช้
ผลต่อผู้ต้องหาและจำเลย
ผู้ที่ศาลกำหนดโทษใหม่โดยไม่ปรับบทตามมาตรา 100/2 ทั้งที่คำพิพากษาเดิมใช้บทนั้น มีข้อโต้แย้งตามคำพิพากษานี้ว่าโทษที่กำหนดใหม่ยังหนักกว่าโทษตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง
จำเลยร่วมที่ไม่ได้ฎีกาอาจได้รับผลจากการกำหนดโทษใหม่ด้วย เมื่อสำนวนความขึ้นสู่ศาลฎีกาตามฎีกาของจำเลยอีกคนหนึ่ง
ขั้นตอนหลังคำพิพากษาถึงที่สุดและการยื่นคำร้องขอกำหนดโทษใหม่ สรุปไว้ในหน้าการขอกำหนดโทษใหม่
ข้อจำกัดในการนำไปใช้
คำพิพากษานี้ใช้กับผู้ที่ได้ให้ข้อมูลที่สำคัญไว้แล้วตามที่ปรากฏในคดีเดิม ไม่ใช่ช่องทางให้ผู้ต้องโทษเริ่มให้ข้อมูลใหม่หลังคดีถึงที่สุดเพื่อขอลดโทษ
การกำหนดโทษใหม่ยังขึ้นกับเงื่อนไขของประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3 (1) ว่าผู้นั้นยังไม่ได้รับโทษหรือกำลังรับโทษอยู่ และโทษเดิมหนักกว่าโทษตามกฎหมายใหม่
ความเห็นของสำนักงาน
สำนักงานเห็นว่าในคำร้องขอกำหนดโทษใหม่ ควรระบุให้ชัดว่าขอให้ศาลปรับบทตามมาตรา 100/2 ของกฎหมายเดิมด้วย และแสดงการคำนวณโทษเปรียบเทียบ เพราะคดีนี้แสดงว่าศาลล่างอาจคำนวณโทษใหม่โดยไม่นำบทลดโทษมาใช้ และต้องแก้ไขในชั้นฎีกา
ตัวบทที่ศาลใช้
ตัวบทที่ศาลใช้ ยกถ้อยคำตามกฎหมายที่ใช้บังคับ
ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3 เป็นฐานของการเลือกใช้กฎหมายที่เป็นคุณและการกำหนดโทษใหม่
ตัวบท · ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓ถ้ากฎหมายที่ใช้ในขณะกระทำความผิดแตกต่างกับกฎหมายที่ใช้ในภายหลังการกระทำความผิด ให้ใช้กฎหมายในส่วนที่เป็นคุณแก่ผู้กระทำความผิดไม่ว่าในทางใดเว้นแต่คดีถึงที่สุดแล้ว แต่ในกรณีที่คดีถึงที่สุดแล้วดังต่อไปนี้
(๑) ถ้าผู้กระทำความผิดยังไม่ได้รับโทษ หรือกำลังรับโทษอยู่ และโทษที่กำหนดตามคำพิพากษาหนักกว่าโทษที่กำหนดตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง เมื่อสำนวนความปรากฏแก่ศาลหรือเมื่อผู้กระทำความผิด ผู้แทนโดยชอบธรรมของผู้นั้น ผู้อนุบาลของผู้นั้นหรือพนักงานอัยการร้องขอ ให้ศาลกำหนดโทษเสียใหม่ตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง ในการที่ศาลจะกำหนดโทษใหม่นี้ ถ้าปรากฏว่า ผู้กระทำความผิดได้รับโทษมาบ้างแล้ว เมื่อได้คำนึงถึงโทษตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง หากเห็นเป็นการสมควร ศาลจะกำหนดโทษน้อยกว่าโทษขั้นต่ำที่กฎหมายที่บัญญัติในภายหลังกำหนดไว้ถ้าหากมีก็ได้ หรือถ้าเห็นว่าโทษที่ผู้กระทำความผิดได้รับมาแล้วเป็นการเพียงพอ ศาลจะปล่อยผู้กระทำความผิดไปก็ได้
(๒) ถ้าศาลพิพากษาให้ประหารชีวิตผู้กระทำความผิดและตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง โทษที่จะลงแก่ผู้กระทำความผิดไม่ถึงประหารชีวิต ให้งดการประหารชีวิตผู้กระทำความผิด และให้ถือว่าโทษประหารชีวิตตามคำพิพากษาได้เปลี่ยนเป็นโทษสูงสุดที่จะพึงลงได้ตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง
มาตรา 153 ของประมวลกฎหมายยาเสพติด เป็นบทลดโทษเพราะให้ข้อมูลตามกฎหมายใหม่
ตัวบท · ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา ๑๕๓ถ้าศาลเห็นว่าผู้กระทำความผิดผู้ใดได้ให้ข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งในการปราบปรามการกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดต่อเจ้าพนักงาน ป.ป.ส. หรือพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจซึ่งเป็นผู้จับกุม หรือพนักงานสอบสวนในคดีนั้น เมื่อพนักงานอัยการระบุในคำฟ้องหรือยื่นคำร้องต่อศาล ศาลจะลงโทษผู้นั้นน้อยกว่าอัตราโทษที่กฎหมายกำหนดไว้สำหรับความผิดนั้นก็ได้
กรณีที่ผู้กระทำความผิดได้เคยให้ข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งในการปราบปรามการกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดตามวรรคหนึ่ง ถ้าพนักงานอัยการไม่ระบุในคำฟ้องหรือยื่นคำร้องต่อศาล ผู้กระทำความผิดนั้นอาจยื่นคำร้องต่อศาลตามมาตรานี้ได้
มาตรา 145 กำหนดอัตราโทษความผิดฐานจำหน่ายและมีไว้เพื่อจำหน่าย คดีนี้ปรับบทตามวรรคสอง (2)
ตัวบท · ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา ๑๔๕ผู้ใดผลิต นำเข้า ส่งออก จำหน่าย หรือมีไว้ในครอบครองซึ่งยาเสพติดให้โทษในประเภท ๑ อันเป็นการฝ่าฝืนมาตรา ๙๐ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบห้าปี และปรับไม่เกินหนึ่งล้านห้าแสนบาท
ถ้าการกระทำความผิดตามวรรคหนึ่งเป็นการกระทำดังต่อไปนี้ ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สองปีถึงยี่สิบปี และปรับตั้งแต่สองแสนบาทถึงสองล้านบาท
(๑) การกระทำเพื่อการค้า
(๒) การก่อให้เกิดการแพร่กระจายในกลุ่มประชาชน
(๓) การจำหน่ายแก่บุคคลอายุไม่เกินสิบแปดปี
(๔) การจำหน่ายในบริเวณสถานศึกษา สถานอันเป็นที่เคารพในทางศาสนาของหมู่ชนใด หรือสถานที่ราชการ
(๕) การกระทำโดยใช้กำลังประทุษร้ายหรือขู่เข็ญว่าจะใช้กำลังประทุษร้าย
(๖) การกระทำโดยมีอาวุธหรือใช้อาวุธ
ถ้าการกระทำความผิดตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสองเป็นการกระทำดังต่อไปนี้ ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ห้าปีถึงจำคุกตลอดชีวิต และปรับตั้งแต่ห้าแสนบาทถึงห้าล้านบาท หรือประหารชีวิต
(๑) การกระทำโดยหัวหน้า ผู้มีหน้าที่สั่งการ หรือผู้มีหน้าที่จัดการในเครือข่ายอาชญากรรม
(๒) การทำให้เกิดผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐหรือความปลอดภัยของประชาชนทั่วไป
พระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดียาเสพติด มาตรา 3 นำประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาใช้กับคดียาเสพติด
ตัวบท · พระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดียาเสพติด พ.ศ. 2550 มาตรา ๓บทบัญญัติหรือวิธีพิจารณาใดซึ่งพระราชบัญญัตินี้มิได้บัญญัติไว้โดยเฉพาะ ให้นำบทบัญญัติหรือวิธีพิจารณาแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา กฎหมายว่าด้วยศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว กฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง หรือกฎหมายว่าด้วยธรรมนูญศาลทหาร มาใช้บังคับเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับพระราชบัญญัตินี้
คำพิพากษาศาลฎีกาเรื่องอื่นที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาต่อไปนี้เกี่ยวกับการกำหนดโทษใหม่และบทลดโทษ
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2979/2566 (มาตรา 153 กับมาตรา 100/2 ของกฎหมายเดิม): อธิบายเหตุที่มาตรา 100/2 เป็นคุณกว่ามาตรา 153
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2610/2566 (กำหนดโทษใหม่ได้เฉพาะเมื่อโทษเดิมหนักกว่ากฎหมายใหม่): อธิบายความหมายของกฎหมายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3 และการเพิ่มโทษหลังกฎหมายเปลี่ยน
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 246/2567 (ขายให้สายลับโดยไม่มีพฤติการณ์อื่นยังไม่ใช่การกระทำเพื่อการค้า): กำหนดโทษใหม่เพราะการมีไว้เพื่อจำหน่ายกับการจำหน่ายเป็นกรรมเดียว
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65/2569 (ขอกำหนดโทษใหม่ไม่ได้เมื่อศาลใช้กฎหมายใหม่แล้ว): กรณีที่ขอกำหนดโทษใหม่ไม่ได้เพราะศาลใช้กฎหมายใหม่ในการพิพากษาแล้ว
คำพิพากษาศาลฎีกาคดียาเสพติดทั้ง 18 เรื่องพร้อมสรุปสั้นอยู่ในหน้าคลังคำพิพากษาศาลฎีกาคดียาเสพติด ส่วนลำดับขั้นของคดีตั้งแต่ถูกจับจนพ้นโทษอยู่ในหน้าเส้นทางคดี 9 ช่วง
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับฎีกา 4000/2569
คำถามที่ผู้ต้องโทษและครอบครัวมักถามเกี่ยวกับคำพิพากษานี้
ศาลกำหนดโทษใหม่แล้ว แต่ไม่ได้ลดโทษเพราะให้ข้อมูลเหมือนคดีเดิม โต้แย้งได้หรือไม่
คำพิพากษานี้วินิจฉัยว่าการไม่ปรับบทตามมาตรา 100/2 ทำให้โทษหนักกว่ากฎหมายใหม่ ผู้ต้องโทษโต้แย้งได้ในชั้นอุทธรณ์หรือฎีกาของคำสั่งกำหนดโทษใหม่ ภายใต้หลักเกณฑ์การอุทธรณ์ฎีกาตามกฎหมาย
จำเลยร่วมที่ไม่ได้ฎีกาจะได้ลดโทษด้วยหรือไม่
คดีนี้ศาลฎีกากำหนดโทษใหม่ให้จำเลยที่ไม่ได้ฎีกาด้วย เพราะเป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยและสำนวนความปรากฏแก่ศาลแล้ว
ให้ข้อมูลหลังคดีถึงที่สุดแล้วจะขอลดโทษตามคำพิพากษานี้ได้หรือไม่
คำพิพากษานี้ไม่ได้รองรับกรณีนั้น ศาลใช้การให้ข้อมูลที่ปรากฏในคดีเดิมแล้วเท่านั้น