ที่ปรึกษากฎหมายคดียาเสพติด ตั้งแต่ก่อนถูกจับจนพ้นโทษ · บริษัท เอกสยาม แอนด์ พาร์ทเนอร์ส จำกัด

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2979/2566 (ประชุมใหญ่): ผู้ให้ข้อมูลสำคัญได้ใช้มาตรา 100/2 ของกฎหมายเดิมเมื่อศาลกำหนดโทษใหม่

ผู้ต้องโทษคดียาเสพติดตามกฎหมายเดิมจำนวนมากได้รับการลดโทษเพราะให้ข้อมูลที่สำคัญแก่เจ้าพนักงาน เมื่อประมวลกฎหมายยาเสพติดใช้บังคับ จึงเกิดคำถามว่าศาลจะกำหนดโทษใหม่โดยใช้บทใด คำพิพากษาฉบับนี้วินิจฉัยว่าศาลใช้กฎหมายใหม่ในส่วนฐานความผิดและอัตราโทษ แต่ใช้มาตรา 100/2 ของกฎหมายเดิมในส่วนการลดโทษเพราะให้ข้อมูล และวินิจฉัยโดยมติที่ประชุมใหญ่ว่าการกระทำเข้ามาตรา 145 วรรคสอง (2)

ปรับปรุงล่าสุด · ผู้รับผิดชอบเนื้อหา เอกสยาม ชัยศร ที่ปรึกษากฎหมาย

สาระสำคัญ

  • นิยามคำว่า จำหน่าย ในประมวลกฎหมายยาเสพติดรวมการมีไว้เพื่อจำหน่าย การมีไว้เพื่อจำหน่ายกับการพยายามจำหน่ายยาเสพติดส่วนหนึ่งของจำนวนเดียวกันจึงเป็นความผิดฐานจำหน่ายกรรมเดียว1
  • มาตรา 153 ยังให้ศาลลดโทษผู้ให้ข้อมูลที่สำคัญได้ แต่ต้องมีคำฟ้องหรือคำร้องของพนักงานอัยการ หรือคำร้องของผู้กระทำความผิด ศาลฎีกาจึงเห็นว่ากฎหมายใหม่ในส่วนนี้ไม่เป็นคุณ และใช้มาตรา 100/2 ของกฎหมายเดิม2
  • ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่ฟังว่าการกระทำเป็นการก่อให้เกิดการแพร่กระจายในกลุ่มประชาชนตามมาตรา 145 วรรคสอง (2) ไม่ใช่เพียงวรรคหนึ่งตามที่จำเลยฎีกา และไม่ถึงวรรคสาม (2) ตามที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัย3
  • โทษจำคุกรวม 40 ปีตามคำพิพากษาเดิมหนักกว่ากฎหมายใหม่ทั้งอัตราโทษและจำนวนกระทง ศาลกำหนดโทษใหม่เป็นจำคุก 16 ปีและปรับ 800,000 บาท ลดกึ่งหนึ่ง คงจำคุก 8 ปีและปรับ 400,000 บาท4
  • การกำหนดโทษใหม่ตามพฤติการณ์ของจำเลยเช่นนี้ไม่เป็นการพิพากษาเกินคำขอหรือที่มิได้กล่าวในฟ้อง5

ฎีกา 2979/2566 ตัดสินเรื่องอะไร

ฎีกา 2979/2566 ตัดสินว่า ผู้ต้องโทษตามกฎหมายเดิมฐานมียาเสพติดไว้เพื่อจำหน่ายและฐานพยายามจำหน่าย ซึ่งได้รับการลดโทษเพราะให้ข้อมูลที่สำคัญตามมาตรา 100/2 มีสิทธิได้รับการกำหนดโทษใหม่ตามประมวลกฎหมายยาเสพติด โดยศาลลงโทษฐานจำหน่ายเพียงกระทงเดียวตามมาตรา 145 วรรคสอง (2) และยังคงใช้มาตรา 100/2 ของกฎหมายเดิมในการลดโทษ

คดีนี้เป็นคำร้องขอกำหนดโทษใหม่ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3 (1) หลังคดีถึงที่สุด ศาลชั้นต้นกำหนดโทษใหม่ให้ แต่ศาลอุทธรณ์แผนกคดียาเสพติดยกคำร้อง ศาลฎีกาพิพากษากลับ ส่วนที่ว่าการกระทำเข้ามาตรา 145 วรรคใดและลงโทษได้กี่กระทง ศาลฎีกาวินิจฉัยโดยมติที่ประชุมใหญ่

ข้อเท็จจริงในคดี

ข้อเท็จจริงต่อไปนี้สรุปจากคำพิพากษาฉบับเต็ม ข้อเท็จจริงในส่วนการกระทำความผิดฟังเป็นยุติตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในคดีเดิม

  1. ศาลชั้นต้นพิพากษาตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 ว่าจำเลยมีความผิดฐานมีเมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย และฐานพยายามจำหน่ายเมทแอมเฟตามีน เป็นความผิดหลายกรรม ลงโทษกระทงละจำคุกตลอดชีวิตและปรับ 1,000,000 บาท ลดโทษกึ่งหนึ่ง คงจำคุกกระทงละ 25 ปี รวมจำคุก 50 ปีและปรับ 1,000,000 บาท
  2. ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ปรับบทตามมาตรา 100/2 ของกฎหมายเดิมด้วย เพราะจำเลยได้ให้ข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งในการปราบปรามต่อเจ้าพนักงานตำรวจ ลงโทษกระทงละจำคุก 40 ปีและปรับ 800,000 บาท ลดกึ่งหนึ่ง รวมจำคุก 40 ปีและปรับ 800,000 บาท คดีถึงที่สุด
  3. ข้อเท็จจริงที่ยุติคือ จำเลยมีเมทแอมเฟตามีน 4,018 เม็ด สารบริสุทธิ์ 70.823 กรัม ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย และพยายามจำหน่ายส่วนหนึ่งจำนวน 1,996 เม็ด สารบริสุทธิ์ 35.180 กรัม แก่สายลับผู้ล่อซื้อในราคา 140,000 บาท เจ้าพนักงานตำรวจทราบการกระทำของจำเลยจากผู้ต้องหาคดียาเสพติดที่เคยซื้อเมทแอมเฟตามีนจากจำเลย จึงวางแผนล่อซื้อและจับกุม
  4. ระหว่างรับโทษ ประมวลกฎหมายยาเสพติดใช้บังคับ จำเลยยื่นคำร้องขอให้กำหนดโทษใหม่ ศาลชั้นต้นกำหนดโทษใหม่ให้ลงโทษฐานพยายามจำหน่ายบทเดียว จำคุก 40 ปีและปรับ 800,000 บาท ลดกึ่งหนึ่ง คงจำคุก 20 ปีและปรับ 400,000 บาท ศาลอุทธรณ์แผนกคดียาเสพติดพิพากษากลับให้ยกคำร้อง จำเลยฎีกาโดยได้รับอนุญาตจากศาลฎีกา

ประเด็นที่ศาลฎีกาต้องวินิจฉัย

ประเด็นตามฎีกาของจำเลยคือจำเลยมีสิทธิได้รับการกำหนดโทษใหม่ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3 (1) หรือไม่ ศาลฎีกาต้องตอบคำถามย่อยสี่ข้อ

  1. การมีไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายกับการพยายามจำหน่ายยาเสพติดส่วนหนึ่งของจำนวนเดียวกัน เป็นความผิดกี่กรรมตามประมวลกฎหมายยาเสพติด
  2. ในส่วนการลดโทษเพราะให้ข้อมูลที่สำคัญ มาตรา 153 ของกฎหมายใหม่หรือมาตรา 100/2 ของกฎหมายเดิมเป็นคุณแก่จำเลย
  3. การกระทำของจำเลยเข้ามาตรา 145 วรรคหนึ่ง วรรคสอง (2) หรือวรรคสาม (2)
  4. การกำหนดโทษใหม่ตามบทที่ศาลเห็นว่าถูกต้องเป็นการพิพากษาเกินคำขอหรือที่มิได้กล่าวในฟ้องหรือไม่

ศาลฎีกาวินิจฉัยอย่างไร

ศาลฎีกาพิพากษากลับ ให้กำหนดโทษจำเลยใหม่ตามประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 90 และมาตรา 145 วรรคสอง (2) ประกอบมาตรา 126 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80 และพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 100/2 ลงโทษฐานพยายามจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนเพียงกระทงเดียว จำคุก 16 ปีและปรับ 800,000 บาท ลดกึ่งหนึ่ง คงจำคุก 8 ปีและปรับ 400,000 บาท

คำวินิจฉัยของศาล · คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2979/2566 (ประชุมใหญ่)6

นิยามคำว่า จำหน่าย ในมาตรา 1 ของประมวลกฎหมายยาเสพติดรวมถึงการมีไว้เพื่อจำหน่าย การมีไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายและการพยายามจำหน่ายจึงเป็นความผิดอย่างเดียวกัน คือการจำหน่าย ต้องลงโทษตามมาตรา 90 และมาตรา 145 เพียงบทเดียว7

มาตรา 153 ยังให้อำนาจศาลลงโทษผู้ให้ข้อมูลที่สำคัญน้อยกว่าอัตราโทษขั้นต่ำ แต่กำหนดหลักเกณฑ์ให้โจทก์ระบุในคำฟ้องหรือยื่นคำร้อง หรือให้ผู้กระทำความผิดยื่นคำร้องต่อศาล กฎหมายใหม่ในส่วนนี้จึงไม่เป็นคุณ ต้องใช้มาตรา 100/2 ของกฎหมายเดิม ส่วนการพยายามกระทำความผิด เมื่อลงโทษตามมาตรา 90 และมาตรา 145 ของกฎหมายใหม่แล้ว ต้องใช้มาตรา 126 ของกฎหมายใหม่ด้วย8

โดยมติที่ประชุมใหญ่ ศาลฎีกาฟังว่าจำเลยมีพฤติการณ์ลักลอบจำหน่าย และหากเมทแอมเฟตามีนของกลางถูกจำหน่ายออกไปย่อมแพร่กระจายไปยังผู้เสพหลายคน การกระทำจึงเป็นการก่อให้เกิดการแพร่กระจายในกลุ่มประชาชนตามมาตรา 145 วรรคสอง (2) แต่รับฟังไม่ได้ว่าเป็นการทำให้เกิดผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐหรือความปลอดภัยของประชาชนทั่วไปตามวรรคสาม (2)

การพยายามจำหน่าย 1,996 เม็ดซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ 4,018 เม็ดที่มีไว้เพื่อจำหน่ายเป็นกรรมเดียว โทษตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์จึงหนักกว่าโทษตามกฎหมายใหม่ทั้งในเรื่องการกำหนดโทษและจำนวนกระทง ศาลมีอำนาจกำหนดโทษใหม่ตามมาตรา 3 (1) และไม่เป็นการพิพากษาเกินคำขอ

“กฎหมายใหม่จึงไม่เป็นคุณแก่จำเลย ต้องบังคับตามกฎหมายเดิมซึ่งใช้ในขณะกระทำความผิด”

“จึงเป็นการกระทำกรรมเดียวลงโทษได้เพียงกระทงเดียว”

ศาลฎีกาไม่วินิจฉัยฎีกาข้ออื่นของจำเลย เพราะไม่ทำให้ผลแห่งคดีเปลี่ยนแปลงไป ค่าปรับที่ไม่ชำระให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29 และมาตรา 30 และให้กักขังแทนค่าปรับได้เกิน 1 ปีแต่ไม่เกิน 2 ปี

เหตุผลของศาลฎีกา

เหตุผลของศาลแบ่งได้เป็นสี่ส่วน ตามลำดับที่ศาลวินิจฉัย

ส่วนที่หนึ่ง ฐานความผิด กฎหมายเดิมแยกการมีไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายกับการจำหน่ายเป็นคนละฐาน ศาลในคดีเดิมจึงลงโทษสองกระทง แต่ประมวลกฎหมายยาเสพติดนิยามคำว่า จำหน่าย ให้รวมถึงการมีไว้เพื่อจำหน่าย เมื่อเมทแอมเฟตามีนที่พยายามจำหน่ายเป็นส่วนหนึ่งของจำนวนที่มีไว้เพื่อจำหน่าย การกระทำทั้งหมดจึงเป็นการจำหน่ายกรรมเดียว แนวเดียวกับคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2609/2566

ส่วนที่สอง การลดโทษเพราะให้ข้อมูล ศาลเปรียบเทียบมาตรา 100/2 ของกฎหมายเดิมกับมาตรา 153 ของกฎหมายใหม่ ทั้งสองบทให้ศาลลงโทษน้อยกว่าอัตราโทษขั้นต่ำได้ แต่มาตรา 153 เพิ่มหลักเกณฑ์ว่าพนักงานอัยการต้องระบุในคำฟ้องหรือยื่นคำร้องต่อศาล หรือผู้กระทำความผิดต้องยื่นคำร้องเอง ศาลจึงจะใช้ดุลพินิจได้ หลักเกณฑ์ที่เพิ่มขึ้นทำให้กฎหมายใหม่ในส่วนนี้ไม่เป็นคุณแก่จำเลย9

ส่วนที่สาม การพยายามกระทำความผิด มาตรา 126 ของกฎหมายใหม่ให้ลงโทษผู้พยายามกระทำความผิดร้ายแรงเกี่ยวกับยาเสพติดเช่นเดียวกับผู้กระทำความผิดสำเร็จ ทำนองเดียวกับมาตรา 7 ของพระราชบัญญัติมาตรการในการปราบปรามผู้กระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด พ.ศ. 2534 เมื่อศาลลงโทษตามมาตรา 90 และมาตรา 145 ของกฎหมายใหม่ซึ่งเป็นคุณแล้ว จึงต้องใช้มาตรา 126 ของกฎหมายใหม่ประกอบด้วย

ส่วนที่สี่ วรรคของมาตรา 145 ที่ประชุมใหญ่ของศาลฎีกาพิจารณาปริมาณยาเสพติดประกอบพฤติการณ์ที่ได้ความ คือเจ้าพนักงานทราบการกระทำของจำเลยจากผู้ต้องหาที่เคยซื้อเมทแอมเฟตามีนจากจำเลย และจับกุมได้ด้วยการล่อซื้อ จึงฟังว่าจำเลยมีพฤติการณ์ลักลอบจำหน่าย และของกลางจำนวนนี้โดยสภาพจะแพร่ไปยังผู้เสพหลายคนหากถูกจำหน่ายออกไป การกระทำจึงเข้าวรรคสอง (2) แต่ข้อเท็จจริงไม่พอให้ฟังว่าเป็นผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐหรือความปลอดภัยของประชาชนทั่วไปตามวรรคสาม (2)10

เมื่ออัตราโทษตามมาตรา 145 วรรคสอง คือจำคุกตั้งแต่สองปีถึงยี่สิบปีและปรับตั้งแต่สองแสนบาทถึงสองล้านบาท และศาลลงโทษได้เพียงกระทงเดียว โทษจำคุกรวม 40 ปีตามคำพิพากษาเดิมย่อมหนักกว่าโทษตามกฎหมายใหม่ ศาลจึงกำหนดโทษใหม่ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3 (1)11

หลักกฎหมายสารบัญญัติที่คดีนี้วาง

คดีนี้วางหลักกฎหมายสารบัญญัติสามเรื่อง ได้แก่ ความผิดฐานจำหน่ายตามประมวลกฎหมายยาเสพติด การเลือกบทที่เป็นคุณตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3 และเกณฑ์ของมาตรา 145 วรรคสอง (2)

ประการที่หนึ่ง การจำหน่ายตามประมวลกฎหมายยาเสพติดครอบคลุมการมีไว้เพื่อจำหน่าย การมียาเสพติดจำนวนหนึ่งไว้เพื่อจำหน่ายแล้วพยายามจำหน่ายส่วนหนึ่งของจำนวนนั้นจึงเป็นกรรมเดียว คำพิพากษาตามกฎหมายเดิมที่ลงโทษสองกระทงย่อมหนักกว่ากฎหมายใหม่ในเรื่องจำนวนกระทง ซึ่งเป็นเหตุให้กำหนดโทษใหม่ได้แม้อัตราโทษของแต่ละกระทงจะไม่หนักกว่า ดังที่ปรากฏในคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 246/2567 ด้วย

ประการที่สอง ในการเลือกบทที่เป็นคุณตามมาตรา 3 คดีนี้ศาลใช้กฎหมายใหม่ในส่วนฐานความผิด อัตราโทษ และการพยายามกระทำความผิด แต่ใช้กฎหมายเดิมในส่วนการลดโทษเพราะให้ข้อมูล เพราะมาตรา 100/2 ไม่มีหลักเกณฑ์เรื่องคำฟ้องหรือคำร้อง ผู้ต้องโทษที่เคยได้รับประโยชน์จากมาตรา 100/2 ในคดีเดิมจึงไม่เสียประโยชน์นั้นเมื่อศาลกำหนดโทษใหม่ ซึ่งคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4000/2569 ใช้หลักเดียวกัน12

ประการที่สาม มาตรา 145 วรรคสอง (2) ใช้กับการกระทำที่ก่อให้เกิดการแพร่กระจายในกลุ่มประชาชน ศาลอนุมานจากพฤติการณ์ลักลอบจำหน่ายและปริมาณที่โดยสภาพจะถึงผู้เสพหลายคน ส่วนวรรคสาม (2) ต้องมีข้อเท็จจริงที่แสดงผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐหรือความปลอดภัยของประชาชนทั่วไป เทียบกับคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 31/2567 ซึ่งศาลถือปริมาณที่มากเป็นข้อบ่งชี้ผลกระทบในระดับวรรคสาม

วิธีพิจารณาความและพยานหลักฐาน

ในทางวิธีพิจารณา คดีนี้แสดงขอบเขตของการกำหนดโทษใหม่หลังคดีถึงที่สุด และอำนาจของศาลในการปรับบทในชั้นนั้น

การกำหนดโทษใหม่ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3 (1) เริ่มจากคำร้องของผู้กระทำความผิดหรือพนักงานอัยการ หรือเมื่อสำนวนความปรากฏแก่ศาล คดีนี้ศาลใช้ข้อเท็จจริงที่ยุติตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในคดีเดิม ทั้งจำนวนเม็ด สารบริสุทธิ์ ราคา และการให้ข้อมูล13

ศาลปรับบทตามกฎหมายใหม่จากข้อเท็จจริงที่ยุตินั้น และวินิจฉัยว่าการกำหนดโทษตามมาตรา 90 มาตรา 145 วรรคสอง (2) ประกอบมาตรา 126 ตามพฤติการณ์ของจำเลย ไม่เป็นการพิพากษาเกินคำขอหรือที่มิได้กล่าวในฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคหนึ่ง ซึ่งใช้กับคดียาเสพติดโดยผลของพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดียาเสพติด พ.ศ. 2550 มาตรา 314

จำเลยฎีกาได้เพราะได้รับอนุญาตจากศาลฎีกา และศาลฎีกาไม่วินิจฉัยฎีกาข้ออื่นที่ไม่ทำให้ผลแห่งคดีเปลี่ยนแปลง ในทางพยานหลักฐาน ข้อเท็จจริงที่ว่าเจ้าพนักงานทราบการกระทำจากผู้ซื้อรายก่อนและวางแผนล่อซื้อ เป็นข้อเท็จจริงที่ศาลใช้ประกอบปริมาณเพื่อวินิจฉัยวรรคของมาตรา 145 ผู้ต้องโทษที่ยื่นคำร้องจึงควรตรวจคำพิพากษาเดิมว่ามีพฤติการณ์ใดบันทึกไว้บ้าง

ผลต่อคดีอื่นและข้อจำกัด

ผลของคำพิพากษานี้ต่อคดีอื่นอยู่ที่ผู้ต้องโทษตามกฎหมายเดิมซึ่งได้รับการลดโทษเพราะให้ข้อมูล และถูกลงโทษหลายกระทงในฐานมีไว้เพื่อจำหน่ายกับฐานจำหน่าย

ผลต่อผู้ต้องหาและจำเลย

ผู้ต้องโทษตามกฎหมายเดิมที่ถูกลงโทษสองกระทงในฐานมีไว้เพื่อจำหน่ายและฐานจำหน่ายหรือพยายามจำหน่ายยาเสพติดจำนวนเดียวกัน มีเหตุยื่นคำร้องขอกำหนดโทษใหม่ เพราะกฎหมายใหม่ลงโทษได้เพียงกระทงเดียว ขั้นตอนอยู่ในหน้าการขอกำหนดโทษใหม่

ผู้ที่เคยได้รับการลดโทษตามมาตรา 100/2 ไม่ต้องเริ่มกระบวนการตามมาตรา 153 ใหม่ ศาลใช้มาตรา 100/2 ต่อไปในการกำหนดโทษใหม่

ผลของการกำหนดโทษใหม่ในคดีนี้ลดโทษจำคุกจาก 40 ปีเหลือ 8 ปี เพดานจำคุก 20 ปีของมาตรา 145 วรรคสองจึงมีผลต่อโทษมาก เมื่อศาลไม่ฟังว่าการกระทำเข้าวรรคสาม

ข้อจำกัดในการนำไปใช้

คดีนี้ข้อเท็จจริงเรื่องการให้ข้อมูลยุติแล้วในคดีเดิม ผู้ที่ไม่เคยได้รับการลดโทษตามมาตรา 100/2 ในคดีเดิมไม่อาจอ้างคำพิพากษานี้เพื่อขอให้ลดโทษในชั้นกำหนดโทษใหม่

วรรคของมาตรา 145 ขึ้นกับพฤติการณ์ของแต่ละคดี คดีที่มีข้อเท็จจริงแสดงการค้าเป็นปกติหรือเครือข่าย ศาลอาจปรับบทเป็นวรรคสอง (1) หรือวรรคสามได้

ความเห็นของสำนักงาน

ในคำร้องขอกำหนดโทษใหม่ สำนักงานเห็นว่าควรตรวจคำพิพากษาเดิมสามเรื่องก่อนยื่น คือจำนวนกระทงที่ศาลลงโทษ บทลดโทษที่ศาลใช้ และพฤติการณ์ที่ศาลบันทึกไว้ เพราะทั้งสามเรื่องเป็นตัวกำหนดว่าโทษเดิมหนักกว่ากฎหมายใหม่หรือไม่ และศาลจะปรับบทวรรคใด

ตัวบทที่ศาลใช้

ตัวบทที่ศาลใช้ในการกำหนดโทษใหม่ ยกถ้อยคำตามกฎหมายที่ใช้บังคับ

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3 เป็นฐานอำนาจในการกำหนดโทษใหม่หลังคดีถึงที่สุด

ตัวบท · ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓

ถ้ากฎหมายที่ใช้ในขณะกระทำความผิดแตกต่างกับกฎหมายที่ใช้ในภายหลังการกระทำความผิด ให้ใช้กฎหมายในส่วนที่เป็นคุณแก่ผู้กระทำความผิดไม่ว่าในทางใดเว้นแต่คดีถึงที่สุดแล้ว แต่ในกรณีที่คดีถึงที่สุดแล้วดังต่อไปนี้

(๑) ถ้าผู้กระทำความผิดยังไม่ได้รับโทษ หรือกำลังรับโทษอยู่ และโทษที่กำหนดตามคำพิพากษาหนักกว่าโทษที่กำหนดตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง เมื่อสำนวนความปรากฏแก่ศาลหรือเมื่อผู้กระทำความผิด ผู้แทนโดยชอบธรรมของผู้นั้น ผู้อนุบาลของผู้นั้นหรือพนักงานอัยการร้องขอ ให้ศาลกำหนดโทษเสียใหม่ตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง ในการที่ศาลจะกำหนดโทษใหม่นี้ ถ้าปรากฏว่า ผู้กระทำความผิดได้รับโทษมาบ้างแล้ว เมื่อได้คำนึงถึงโทษตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง หากเห็นเป็นการสมควร ศาลจะกำหนดโทษน้อยกว่าโทษขั้นต่ำที่กฎหมายที่บัญญัติในภายหลังกำหนดไว้ถ้าหากมีก็ได้ หรือถ้าเห็นว่าโทษที่ผู้กระทำความผิดได้รับมาแล้วเป็นการเพียงพอ ศาลจะปล่อยผู้กระทำความผิดไปก็ได้

(๒) ถ้าศาลพิพากษาให้ประหารชีวิตผู้กระทำความผิดและตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง โทษที่จะลงแก่ผู้กระทำความผิดไม่ถึงประหารชีวิต ให้งดการประหารชีวิตผู้กระทำความผิด และให้ถือว่าโทษประหารชีวิตตามคำพิพากษาได้เปลี่ยนเป็นโทษสูงสุดที่จะพึงลงได้ตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง

มาตรา 153 ของประมวลกฎหมายยาเสพติด เป็นบทลดโทษเพราะให้ข้อมูลที่ศาลเปรียบเทียบกับมาตรา 100/2 ของกฎหมายเดิม

ตัวบท · ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา ๑๕๓

ถ้าศาลเห็นว่าผู้กระทำความผิดผู้ใดได้ให้ข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งในการปราบปรามการกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดต่อเจ้าพนักงาน ป.ป.ส. หรือพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจซึ่งเป็นผู้จับกุม หรือพนักงานสอบสวนในคดีนั้น เมื่อพนักงานอัยการระบุในคำฟ้องหรือยื่นคำร้องต่อศาล ศาลจะลงโทษผู้นั้นน้อยกว่าอัตราโทษที่กฎหมายกำหนดไว้สำหรับความผิดนั้นก็ได้

กรณีที่ผู้กระทำความผิดได้เคยให้ข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งในการปราบปรามการกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดตามวรรคหนึ่ง ถ้าพนักงานอัยการไม่ระบุในคำฟ้องหรือยื่นคำร้องต่อศาล ผู้กระทำความผิดนั้นอาจยื่นคำร้องต่อศาลตามมาตรานี้ได้

มาตรา 145 กำหนดอัตราโทษตามพฤติการณ์ คดีนี้ศาลปรับบทตามวรรคสอง (2)

ตัวบท · ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา ๑๔๕

ผู้ใดผลิต นำเข้า ส่งออก จำหน่าย หรือมีไว้ในครอบครองซึ่งยาเสพติดให้โทษในประเภท ๑ อันเป็นการฝ่าฝืนมาตรา ๙๐ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบห้าปี และปรับไม่เกินหนึ่งล้านห้าแสนบาท

ถ้าการกระทำความผิดตามวรรคหนึ่งเป็นการกระทำดังต่อไปนี้ ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สองปีถึงยี่สิบปี และปรับตั้งแต่สองแสนบาทถึงสองล้านบาท

(๑) การกระทำเพื่อการค้า

(๒) การก่อให้เกิดการแพร่กระจายในกลุ่มประชาชน

(๓) การจำหน่ายแก่บุคคลอายุไม่เกินสิบแปดปี

(๔) การจำหน่ายในบริเวณสถานศึกษา สถานอันเป็นที่เคารพในทางศาสนาของหมู่ชนใด หรือสถานที่ราชการ

(๕) การกระทำโดยใช้กำลังประทุษร้ายหรือขู่เข็ญว่าจะใช้กำลังประทุษร้าย

(๖) การกระทำโดยมีอาวุธหรือใช้อาวุธ

ถ้าการกระทำความผิดตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสองเป็นการกระทำดังต่อไปนี้ ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ห้าปีถึงจำคุกตลอดชีวิต และปรับตั้งแต่ห้าแสนบาทถึงห้าล้านบาท หรือประหารชีวิต

(๑) การกระทำโดยหัวหน้า ผู้มีหน้าที่สั่งการ หรือผู้มีหน้าที่จัดการในเครือข่ายอาชญากรรม

(๒) การทำให้เกิดผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐหรือความปลอดภัยของประชาชนทั่วไป

มาตรา 126 ใช้กับการพยายามกระทำความผิดร้ายแรงเกี่ยวกับยาเสพติด

ตัวบท · ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา ๑๒๖

ผู้ใดพยายามกระทำความผิดร้ายแรงเกี่ยวกับยาเสพติด ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้สำหรับความผิดนั้นเช่นเดียวกับผู้กระทำความผิดสำเร็จ

คำพิพากษาต่อไปนี้วินิจฉัยประเด็นที่ต่อเนื่องกัน

  • คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4000/2569 (การลงโทษน้อยกว่าอัตราขั้นต่ำเพราะให้ข้อมูล): ใช้มาตรา 100/2 ของกฎหมายเดิมในการกำหนดโทษใหม่เช่นเดียวกัน และกำหนดโทษใหม่ให้จำเลยที่ไม่ได้ฎีกาด้วย
  • คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2609/2566 (มีไว้เพื่อจำหน่ายกับพยายามจำหน่ายเป็นความผิดเดียวกัน): วินิจฉัยว่าการมีไว้เพื่อจำหน่ายกับการพยายามจำหน่ายเป็นความผิดเดียวกัน
  • คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 246/2567 (ขายให้สายลับโดยไม่มีพฤติการณ์อื่นยังไม่ใช่การกระทำเพื่อการค้า): กำหนดโทษใหม่เพราะจำนวนกระทง แม้อัตราโทษแต่ละกระทงไม่หนักกว่า
  • คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2610/2566 (กำหนดโทษใหม่ได้เฉพาะเมื่อโทษเดิมหนักกว่ากฎหมายใหม่): อธิบายเงื่อนไขว่าโทษเดิมต้องหนักกว่าโทษตามกฎหมายใหม่
  • คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 31/2567 (ปริมาณที่มากบ่งชี้พฤติการณ์และผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐ): กรณีที่ศาลฟังว่าเข้ามาตรา 145 วรรคสาม (2)

คำพิพากษาศาลฎีกาคดียาเสพติดทั้ง 18 เรื่องพร้อมสรุปสั้นอยู่ในหน้าคลังคำพิพากษาศาลฎีกาคดียาเสพติด ส่วนลำดับขั้นของคดีตั้งแต่ถูกจับจนพ้นโทษอยู่ในหน้าเส้นทางคดี 9 ช่วง

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับฎีกา 2979/2566

คำถามที่ผู้ต้องโทษและครอบครัวมักถามเกี่ยวกับคำพิพากษานี้

เคยได้ลดโทษเพราะให้ข้อมูลตามกฎหมายเดิม เมื่อขอกำหนดโทษใหม่ต้องให้อัยการยื่นคำร้องตามมาตรา 153 อีกหรือไม่

ไม่ต้อง ศาลฎีกาในคดีนี้เห็นว่ามาตรา 100/2 ของกฎหมายเดิมเป็นคุณกว่า และใช้มาตรา 100/2 ในการกำหนดโทษใหม่

ถูกลงโทษทั้งฐานมีไว้เพื่อจำหน่ายและฐานจำหน่าย จะขอให้รวมเป็นกระทงเดียวได้หรือไม่

ได้ เมื่อยาเสพติดที่จำหน่ายหรือพยายามจำหน่ายเป็นส่วนหนึ่งของจำนวนที่มีไว้เพื่อจำหน่าย ศาลถือเป็นกรรมเดียวตามนิยามคำว่า จำหน่าย ในประมวลกฎหมายยาเสพติด

ศาลจะกำหนดโทษใหม่ตามวรรคใดของมาตรา 145

ศาลพิจารณาจากพฤติการณ์ที่ยุติในคดีเดิม คดีนี้ศาลฟังว่าเป็นการก่อให้เกิดการแพร่กระจายในกลุ่มประชาชนตามวรรคสอง (2) ซึ่งมีโทษจำคุกไม่เกิน 20 ปี

เชิงอรรถและแหล่งที่มา

เชิงอรรถต่อไปนี้ยกถ้อยคำตัวบทคำต่อคำจากแหล่งทางการ พร้อมแหล่งที่มาของคำพิพากษาศาลฎีกาและเอกสารอ้างอิงอื่นที่หน้านี้อ้างถึง ตามลำดับที่ปรากฏในเนื้อหา

  1. ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา ๙๐ บัญญัติว่า “ห้ามผู้ใดผลิต นำเข้า ส่งออก จำหน่าย หรือมีไว้ในครอบครองซึ่งยาเสพติดให้โทษในประเภท ๑ เว้นแต่เป็นกรณีที่ได้รับอนุญาตตามมาตรา ๓๔ หรือมาตรา ๓๕ (๓)”ที่มา ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๘ ตอนที่ ๗๓ ก หน้า ๑ วันที่ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๔ (ประมวลกฎหมายท้ายพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายยาเสพติด พ.ศ. ๒๕๖๔) · ระบบค้นหากฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · สำเนาราชกิจจานุเบกษาในเว็บไซต์สำนักงาน ป.ป.ส.. ตรวจถ้อยคำเมื่อ 4 ตุลาคม 2569
  2. ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา ๑๕๓ บัญญัติว่า “ถ้าศาลเห็นว่าผู้กระทำความผิดผู้ใดได้ให้ข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งในการปราบปรามการกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดต่อเจ้าพนักงาน ป.ป.ส. หรือพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจซึ่งเป็นผู้จับกุม หรือพนักงานสอบสวนในคดีนั้น เมื่อพนักงานอัยการระบุในคำฟ้องหรือยื่นคำร้องต่อศาล ศาลจะลงโทษผู้นั้นน้อยกว่าอัตราโทษที่กฎหมายกำหนดไว้สำหรับความผิดนั้นก็ได้ กรณีที่ผู้กระทำความผิดได้เคยให้ข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งในการปราบปรามการกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดตามวรรคหนึ่ง ถ้าพนักงานอัยการไม่ระบุในคำฟ้องหรือยื่นคำร้องต่อศาล ผู้กระทำความผิดนั้นอาจยื่นคำร้องต่อศาลตามมาตรานี้ได้”ที่มา ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๘ ตอนที่ ๗๓ ก หน้า ๑ วันที่ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๔ (ประมวลกฎหมายท้ายพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายยาเสพติด พ.ศ. ๒๕๖๔) · ระบบค้นหากฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · สำเนาราชกิจจานุเบกษาในเว็บไซต์สำนักงาน ป.ป.ส.. ตรวจถ้อยคำเมื่อ 4 ตุลาคม 2569
  3. ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา ๑๔๕ บัญญัติว่า “ผู้ใดผลิต นำเข้า ส่งออก จำหน่าย หรือมีไว้ในครอบครองซึ่งยาเสพติดให้โทษในประเภท ๑ อันเป็นการฝ่าฝืนมาตรา ๙๐ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบห้าปี และปรับไม่เกินหนึ่งล้านห้าแสนบาท ถ้าการกระทำความผิดตามวรรคหนึ่งเป็นการกระทำดังต่อไปนี้ ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สองปีถึงยี่สิบปี และปรับตั้งแต่สองแสนบาทถึงสองล้านบาท (๑) การกระทำเพื่อการค้า (๒) การก่อให้เกิดการแพร่กระจายในกลุ่มประชาชน (๓) การจำหน่ายแก่บุคคลอายุไม่เกินสิบแปดปี (๔) การจำหน่ายในบริเวณสถานศึกษา สถานอันเป็นที่เคารพในทางศาสนาของหมู่ชนใด หรือสถานที่ราชการ (๕) การกระทำโดยใช้กำลังประทุษร้ายหรือขู่เข็ญว่าจะใช้กำลังประทุษร้าย (๖) การกระทำโดยมีอาวุธหรือใช้อาวุธ ถ้าการกระทำความผิดตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสองเป็นการกระทำดังต่อไปนี้ ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ห้าปีถึงจำคุกตลอดชีวิต และปรับตั้งแต่ห้าแสนบาทถึงห้าล้านบาท หรือประหารชีวิต (๑) การกระทำโดยหัวหน้า ผู้มีหน้าที่สั่งการ หรือผู้มีหน้าที่จัดการในเครือข่ายอาชญากรรม (๒) การทำให้เกิดผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐหรือความปลอดภัยของประชาชนทั่วไป”ที่มา ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๘ ตอนที่ ๗๓ ก หน้า ๑ วันที่ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๔ (ประมวลกฎหมายท้ายพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายยาเสพติด พ.ศ. ๒๕๖๔) · ระบบค้นหากฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · สำเนาราชกิจจานุเบกษาในเว็บไซต์สำนักงาน ป.ป.ส.. ตรวจถ้อยคำเมื่อ 4 ตุลาคม 2569
  4. ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓ บัญญัติว่า “ถ้ากฎหมายที่ใช้ในขณะกระทำความผิดแตกต่างกับกฎหมายที่ใช้ในภายหลังการกระทำความผิด ให้ใช้กฎหมายในส่วนที่เป็นคุณแก่ผู้กระทำความผิดไม่ว่าในทางใดเว้นแต่คดีถึงที่สุดแล้ว แต่ในกรณีที่คดีถึงที่สุดแล้วดังต่อไปนี้ (๑) ถ้าผู้กระทำความผิดยังไม่ได้รับโทษ หรือกำลังรับโทษอยู่ และโทษที่กำหนดตามคำพิพากษาหนักกว่าโทษที่กำหนดตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง เมื่อสำนวนความปรากฏแก่ศาลหรือเมื่อผู้กระทำความผิด ผู้แทนโดยชอบธรรมของผู้นั้น ผู้อนุบาลของผู้นั้นหรือพนักงานอัยการร้องขอ ให้ศาลกำหนดโทษเสียใหม่ตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง ในการที่ศาลจะกำหนดโทษใหม่นี้ ถ้าปรากฏว่า ผู้กระทำความผิดได้รับโทษมาบ้างแล้ว เมื่อได้คำนึงถึงโทษตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง หากเห็นเป็นการสมควร ศาลจะกำหนดโทษน้อยกว่าโทษขั้นต่ำที่กฎหมายที่บัญญัติในภายหลังกำหนดไว้ถ้าหากมีก็ได้ หรือถ้าเห็นว่าโทษที่ผู้กระทำความผิดได้รับมาแล้วเป็นการเพียงพอ ศาลจะปล่อยผู้กระทำความผิดไปก็ได้ (๒) ถ้าศาลพิพากษาให้ประหารชีวิตผู้กระทำความผิดและตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง โทษที่จะลงแก่ผู้กระทำความผิดไม่ถึงประหารชีวิต ให้งดการประหารชีวิตผู้กระทำความผิด และให้ถือว่าโทษประหารชีวิตตามคำพิพากษาได้เปลี่ยนเป็นโทษสูงสุดที่จะพึงลงได้ตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง”ที่มา ฉบับปรับปรุงล่าสุด ระบบค้นหากฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · ระบบค้นหากฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. ตรวจถ้อยคำเมื่อ 4 ตุลาคม 2569
  5. พระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดียาเสพติด พ.ศ. 2550 มาตรา ๓ บัญญัติว่า “บทบัญญัติหรือวิธีพิจารณาใดซึ่งพระราชบัญญัตินี้มิได้บัญญัติไว้โดยเฉพาะ ให้นำบทบัญญัติหรือวิธีพิจารณาแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา กฎหมายว่าด้วยศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว กฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง หรือกฎหมายว่าด้วยธรรมนูญศาลทหาร มาใช้บังคับเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับพระราชบัญญัตินี้”ที่มา ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕ ตอนที่ ๙ ก หน้า ๔๕ วันที่ ๑๔ มกราคม ๒๕๕๑ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดียาเสพติด (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๔ ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๘ ตอนที่ ๗๓ ก หน้า ๘๑ วันที่ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๔ · ระบบค้นหากฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. มาตรา ๓ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดียาเสพติด (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๔ ตรวจถ้อยคำเมื่อ 4 ตุลาคม 2569
  6. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2979/2566 (ประชุมใหญ่) (กฎหมายที่ศาลอ้าง: ป.อ. ม. 3 · ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคหนึ่ง · ป.ยาเสพติด ม. 1, ม. 90, ม. 126, ม. 145, ม. 153 · พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 ม. 100/2 · พ.ร.บ.มาตรการในการปราบปรามผู้กระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด พ.ศ. 2534 ม. 7 · พ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดียาเสพติด พ.ศ. 2550 ม. 3). ถ้อยคำที่ยกจากคำพิพากษา: “กฎหมายใหม่จึงไม่เป็นคุณแก่จำเลย ต้องบังคับตามกฎหมายเดิมซึ่งใช้ในขณะกระทำความผิด” “จึงเป็นการกระทำกรรมเดียวลงโทษได้เพียงกระทงเดียว”ที่มา ระบบสืบค้นคำพิพากษา คำสั่งคำร้องและคำวินิจฉัยศาลฎีกา (ค้นด้วยเลขคำพิพากษา) เปิดอ่านคำพิพากษาฉบับเต็มเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2569
  7. ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา ๙๐ อ้างแล้วในเชิงอรรถที่ 1
  8. ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา ๑๒๖ บัญญัติว่า “ผู้ใดพยายามกระทำความผิดร้ายแรงเกี่ยวกับยาเสพติด ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้สำหรับความผิดนั้นเช่นเดียวกับผู้กระทำความผิดสำเร็จ”ที่มา ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๘ ตอนที่ ๗๓ ก หน้า ๑ วันที่ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๔ (ประมวลกฎหมายท้ายพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายยาเสพติด พ.ศ. ๒๕๖๔) · ระบบค้นหากฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · สำเนาราชกิจจานุเบกษาในเว็บไซต์สำนักงาน ป.ป.ส.. ตรวจถ้อยคำเมื่อ 4 ตุลาคม 2569
  9. ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา ๑๕๓ อ้างแล้วในเชิงอรรถที่ 2
  10. ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา ๑๔๕ อ้างแล้วในเชิงอรรถที่ 3
  11. ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓ อ้างแล้วในเชิงอรรถที่ 4
  12. ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓ อ้างแล้วในเชิงอรรถที่ 4
  13. ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓ อ้างแล้วในเชิงอรรถที่ 4
  14. พระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดียาเสพติด พ.ศ. 2550 มาตรา ๓ อ้างแล้วในเชิงอรรถที่ 5

ปรึกษาเรื่องคดียาเสพติดกับสำนักงาน

กรณีมีผู้ถูกจับ ขอให้แจ้งชื่อผู้ถูกจับ สถานีตำรวจหรือสถานที่ที่ถูกควบคุม เวลาที่ถูกจับ และข้อหาที่ได้รับแจ้ง กรณีคดีอยู่ในศาลหรือมีคำพิพากษาแล้ว ขอให้แจ้งชื่อศาล หมายเลขคดี และวันนัดถัดไป ข้อมูลของผู้ติดต่อเก็บเป็นความลับ และสำนักงานจะตรวจผลประโยชน์ขัดกันก่อนขอรับเอกสารในคดี

ช่องทางติดต่อสำนักงาน

โทรศัพท์
081 654 5922
LINE
@507btqsu
WhatsApp
+66 87 989 6536
อีเมล
contact@eksiamlegal.com
สำนักงาน
บริษัท เอกสยาม แอนด์ พาร์ทเนอร์ส จำกัด
300/90 ถนนนวมินทร์ แขวงนวมินทร์ เขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร 10240
ค่าบริการ
สำนักงานแจ้งขอบเขตงาน ผลส่งมอบ ระยะเวลา และค่าบริการเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนเริ่มงานทุกครั้ง
คิวอาร์โค้ดสำหรับเพิ่มบัญชี LINE Official ของสำนักงาน
LINE Official Accountปรึกษาทาง LINE @507btqsu
เปิดในแอป LINE
คิวอาร์โค้ดสำหรับติดต่อสำนักงานทาง WhatsApp
WhatsAppสำหรับผู้ติดต่อจากต่างประเทศ
เปิดใน WhatsApp

ส่งรายละเอียดเรื่องถึงสำนักงาน

แบบฟอร์มนี้เป็นช่องทางเพิ่มจากโทรศัพท์ LINE WhatsApp และอีเมล กรอกเฉพาะข้อเท็จจริงโดยย่อ สำนักงานจะติดต่อกลับตามช่องทางที่ระบุ กรุณายังไม่ส่งเอกสารลับจนกว่าสำนักงานจะยืนยันว่าไม่มีผลประโยชน์ขัดกัน

เมื่อกดส่ง ระบบรับแบบฟอร์มของสำนักงานซึ่งให้บริการโดย Cloudflare จะบันทึกข้อมูลที่กรอก หมายเลข IP และเวลาที่ส่ง เพื่อให้สำนักงานติดต่อกลับเกี่ยวกับเรื่องที่แจ้ง ระบบอาจเก็บข้อมูลบนเครื่องแม่ข่ายนอกประเทศไทย