ที่ปรึกษากฎหมายคดียาเสพติด ตั้งแต่ก่อนถูกจับจนพ้นโทษ · บริษัท เอกสยาม แอนด์ พาร์ทเนอร์ส จำกัด

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 531/2569: การพยายามส่งออกยาเสพติดเป็นผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐ แม้ปลายทางอยู่ต่างประเทศ

ผู้ถูกจับที่ท่าอากาศยานพร้อมยาเสพติดที่จะนำไปส่งต่างประเทศมักโต้แย้งว่าการกระทำไม่ได้ทำให้ยาเสพติดแพร่ในประเทศไทย คำพิพากษาฉบับนี้วินิจฉัยว่าผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐไม่จำกัดอยู่ที่การแพร่ในประเทศ และวางขอบเขตของการขอลดโทษตามมาตรา 152 วรรคสอง

ปรับปรุงล่าสุด · ผู้รับผิดชอบเนื้อหา เอกสยาม ชัยศร ที่ปรึกษากฎหมาย

สาระสำคัญ

  • การทำให้เกิดผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐตามมาตรา 145 วรรคสาม (2) เป็นเหตุฉกรรจ์เชิงนามธรรม ศาลวินิจฉัยจากพฤติการณ์ของคดีเป็นเรื่อง ๆ ไป1
  • การพยายามส่งออกเมทแอมเฟตามีนสารบริสุทธิ์ 2,762.668 กรัม ไปต่างประเทศ ศาลฟังว่ากระทบความมั่นคงของรัฐ แม้จำเลยไม่มีเจตนาให้แพร่ในประเทศไทย
  • ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3 ให้ใช้กฎหมายที่เป็นคุณ แต่ไม่ได้บังคับให้ลงโทษขั้นต่ำ เมื่อกฎหมายทั้งสองฉบับมีโทษสูงสุดถึงประหารชีวิต ศาลยืนโทษเดิมได้2
  • จำเลยที่ไม่อุทธรณ์ และศาลอุทธรณ์ยืนความผิดและโทษ ไม่มีสิทธิฎีกาขอให้ลงโทษน้อยกว่าอัตราตามมาตรา 152 วรรคสอง3

ฎีกา 531/2569 ตัดสินเรื่องอะไร

ฎีกา 531/2569 ตัดสินว่า การพยายามนำเมทแอมเฟตามีนจำนวนมากออกไปต่างประเทศเป็นการทำให้เกิดผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐตามมาตรา 145 วรรคสาม (2) เพราะกระทบพันธกรณีระหว่างประเทศและความน่าเชื่อถือของประเทศไทย และยืนโทษประหารชีวิตซึ่งศาลลดกึ่งหนึ่งเป็นจำคุกตลอดชีวิตแล้ว

คำพิพากษาฉบับนี้มีสองส่วนที่ใช้กับคดีอื่นได้ ส่วนแรกเป็นการตีความผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐในคดีส่งออก ส่วนที่สองเป็นขอบเขตของการขอลดโทษตามมาตรา 152 วรรคสองในคดีที่ขึ้นสู่ศาลอุทธรณ์โดยการส่งสำนวน ไม่ใช่โดยการอุทธรณ์ของจำเลย

ข้อเท็จจริงในคดี

ข้อเท็จจริงต่อไปนี้สรุปจากคำพิพากษาฉบับเต็ม

  1. บุคคลหนึ่งติดต่อจำเลยทางเฟซบุ๊ก (Facebook) ว่าจ้างให้นำยาเสพติดไปส่งที่ประเทศอิสราเอล ค่าจ้าง 500,000 บาท จ่ายเป็นเงินสดแล้ว 100,000 บาท
  2. ขณะจำเลยนั่งรอขึ้นเครื่องบินที่ห้องโถงผู้โดยสารขาออกของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ เจ้าพนักงานตรวจค้นกระเป๋าเดินทาง พบเมทแอมเฟตามีนชนิดผลึก 60 ถุง ซุกซ่อนในกระป๋องข้าวโอ๊ต 4 กระป๋อง คำนวณเป็นสารบริสุทธิ์ 2,762.668 กรัม จำเลยรับสารภาพทั้งชั้นสอบสวนและชั้นพิจารณา
  3. ศาลชั้นต้นพิพากษาตามกฎหมายเดิมฐานมีไว้เพื่อจำหน่ายและพยายามส่งออก เป็นกรรมเดียวหลายบท ลงโทษประหารชีวิต ลดกึ่งหนึ่ง คงจำคุกตลอดชีวิต โจทก์และจำเลยไม่อุทธรณ์ ศาลชั้นต้นส่งสำนวนไปศาลอุทธรณ์ตามกฎหมาย
  4. ศาลอุทธรณ์แผนกคดียาเสพติดแก้การปรับบทเป็นประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 90 และมาตรา 145 วรรคสาม (2) ประกอบมาตรา 126 ฐานพยายามส่งออกและฐานจำหน่ายที่ทำให้เกิดผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐ ส่วนโทษคงตามศาลชั้นต้น จำเลยฎีกาโดยได้รับอนุญาต

ประเด็นที่ศาลฎีกาต้องวินิจฉัย

ศาลฎีกาแผนกคดียาเสพติดวินิจฉัยสามเรื่องตามฎีกาของจำเลย

  1. การกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามมาตรา 145 วรรคสาม (2) หรือไม่ ในเมื่อโจทก์ไม่ได้นำสืบพฤติการณ์ที่กระทบความมั่นคงของรัฐ และยาเสพติดมีปลายทางที่ต่างประเทศ
  2. เมื่อศาลอุทธรณ์ใช้กฎหมายที่เป็นคุณแก่จำเลยแล้ว ต้องลดโทษให้เบาลงด้วยหรือไม่
  3. จำเลยมีสิทธิฎีกาขอให้ลงโทษน้อยกว่าอัตราตามมาตรา 152 วรรคสองหรือไม่

ศาลฎีกาวินิจฉัยอย่างไร

ศาลฎีกาพิพากษายืน

คำวินิจฉัยของศาล · คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 531/25694

ผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐเป็นเหตุฉกรรจ์เชิงนามธรรม ศาลวินิจฉัยจากพฤติการณ์ได้ ยาเสพติดจำนวนมากที่จะนำเข้าไปแพร่ในต่างประเทศ ประกอบพันธกรณีของประเทศไทยตามอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการต่อต้านอาชญากรรมข้ามชาติ ทำให้การกระทำกระทบความมั่นคงของรัฐ แม้จำเลยไม่มีเจตนาให้แพร่ในประเทศไทย

มาตรา 3 ของประมวลกฎหมายอาญาให้ใช้กฎหมายที่เป็นคุณ ไม่ได้หมายความว่าต้องลงโทษขั้นต่ำสุด ศาลต้องลงโทษไม่หนักกว่าโทษขั้นสูงของกฎหมายที่เป็นคุณ เมื่อทั้งสองฉบับมีโทษสูงสุดประหารชีวิต การยืนโทษจึงชอบ

จำเลยไม่อุทธรณ์ แสดงว่าพอใจคำพิพากษาศาลชั้นต้น และศาลอุทธรณ์ยืนความผิดและโทษ ข้อเท็จจริงจึงยุติ จำเลยไม่มีสิทธิฎีกาขอให้ลงโทษน้อยตามมาตรา 152 วรรคสองอีก ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย

“เป็นเหตุฉกรรจ์ในเชิงนามธรรมซึ่งกฎหมายให้อำนาจศาลใช้ดุลพินิจวินิจฉัยจากพฤติการณ์ในการกระทำความผิดของจำเลยเป็นเรื่อง ๆ ไป”

“หาใช่ว่าจะต้องลงโทษจำเลยขั้นต่ำสุดเสมอไปไม่”

“จำเลยไม่มีสิทธิฎีกาขอให้ลงโทษน้อยเป็นการเฉพาะรายตามประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 152 วรรคสอง อีก”

เหตุผลของศาลฎีกา

ศาลให้เหตุผลแยกตามสามประเด็น และอ้างเจตนารมณ์ของกฎหมายประกอบ

ผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐ ศาลเริ่มจากพฤติการณ์ คือปริมาณระดับเกือบสามกิโลกรัมของสารบริสุทธิ์ การรับจ้างขนส่งข้ามประเทศ และการซุกซ่อนในบรรจุภัณฑ์อาหาร ถ้าไม่ถูกจับก่อน ยาเสพติดจะถูกนำเข้าไปแพร่ในประเทศปลายทาง ศาลเชื่อมโยงกับพันธกรณีของประเทศไทยในฐานะภาคีอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการต่อต้านอาชญากรรมข้ามชาติ (United Nations Convention against Transnational Organized Crime: UNTOC) ตามชื่อที่ศาลใช้ในคำพิพากษา ว่าถ้าประเทศไทยปฏิบัติตามพันธกรณีได้ไม่น่าพอใจ ความน่าเชื่อถือในเวทีโลกจะเสียหาย และอาจถูกใช้เป็นข้ออ้างกีดกันทางการค้า ซึ่งกระทบความมั่นคงของรัฐอยู่ในตัว

เจตนารมณ์ของกฎหมาย ศาลชี้ว่าถ้าปรับบทได้เพียงวรรคหนึ่งตามที่จำเลยขอ ความผิดฐานจำหน่ายและพยายามส่งออกยาเสพติดรายใหญ่จะมีโทษจำคุกสูงสุดเพียงสิบห้าปี ซึ่งไม่เป็นไปตามเจตนารมณ์ของกฎหมาย

การใช้กฎหมายที่เป็นคุณ ศาลอธิบายว่ามาตรา 3 ให้ศาลลงโทษตามกฎหมายที่เป็นคุณ โดยลงโทษไม่หนักกว่าโทษขั้นสูงของกฎหมายนั้น การลงโทษหนักเบายังขึ้นกับความร้ายแรงของการกระทำ คดีนี้มาตรา 66 วรรคสามของกฎหมายเดิมและมาตรา 145 วรรคสาม (2) มีโทษสูงสุดประหารชีวิตเท่ากัน ศาลอุทธรณ์จึงแก้การปรับบทโดยไม่แก้โทษได้

มาตรา 152 วรรคสอง ศาลถือว่าการไม่อุทธรณ์แสดงว่าจำเลยพอใจคำพิพากษาศาลชั้นต้น เมื่อคดีขึ้นสู่ศาลอุทธรณ์โดยการส่งสำนวนตามกฎหมาย และศาลอุทธรณ์ยืนความผิดและโทษ ข้อเท็จจริงเป็นอันยุติ จำเลยจึงยกเรื่องลดโทษเฉพาะรายขึ้นใหม่ในชั้นฎีกาไม่ได้

หลักกฎหมายสารบัญญัติที่คดีนี้วาง

หลักสารบัญญัติของคดีนี้คือเหตุฉกรรจ์ตามมาตรา 145 วรรคสาม (2) ในคดีข้ามชาติ ความผิดฐานพยายาม และการลงโทษต่ำกว่าอัตราตามมาตรา 152 วรรคสอง

ความมั่นคงของรัฐในความหมายของมาตรา 145 ศาลไม่จำกัดความมั่นคงของรัฐไว้ที่การแพร่ของยาเสพติดในประเทศ แต่รวมถึงผลต่อความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ พันธกรณีตามอนุสัญญา และระบบเศรษฐกิจ ผลคือคดีขนส่งยาเสพติดออกนอกประเทศในปริมาณมากเข้าวรรคสาม (2) ได้

ความผิดฐานพยายาม ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 126 ให้ผู้พยายามกระทำความผิดร้ายแรงเกี่ยวกับยาเสพติดรับโทษเช่นเดียวกับผู้กระทำความผิดสำเร็จ5 การถูกจับก่อนขึ้นเครื่องบินจึงไม่ทำให้โทษลดลงเหมือนการพยายามกระทำความผิดทั่วไปตามประมวลกฎหมายอาญา ซึ่งลงโทษสองในสาม

มาตรา 152 วรรคสอง ให้ศาลลงโทษจำคุกหรือปรับน้อยกว่าอัตราที่กฎหมายกำหนดได้ เมื่อพิเคราะห์ความร้ายแรงของการกระทำ ฐานะทางเศรษฐกิจ และพฤติการณ์ แล้วมีเหตุอันสมควรเป็นการเฉพาะราย บทนี้ใช้ในชั้นที่ศาลกำหนดโทษ คดีนี้จำเลยไม่ได้ยกขึ้นในชั้นอุทธรณ์ ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัย หลักเดียวกันเกี่ยวกับคดีที่ถึงที่สุดแล้วปรากฏในคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 218/2567

วิธีพิจารณาความและพยานหลักฐาน

ประเด็นวิธีพิจารณาของคดีนี้คือการส่งสำนวนคดีโทษประหารชีวิตไปศาลอุทธรณ์ ภาระการนำสืบเหตุฉกรรจ์ และขอบเขตของฎีกา

การส่งสำนวนตามมาตรา 245 วรรคสอง คดีที่ศาลชั้นต้นพิพากษาประหารชีวิตหรือจำคุกตลอดชีวิต ถ้าไม่มีการอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นต้องส่งสำนวนไปศาลอุทธรณ์ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาใช้กับคดียาเสพติดผ่านพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดียาเสพติด มาตรา 36 และมาตรา 16 ศาลฎีกาเห็นว่าการส่งสำนวนเช่นนี้ไม่ใช่การอุทธรณ์ของจำเลย ข้อโต้แย้งที่จำเลยไม่ได้ยกขึ้นจึงไม่ได้รับการพิจารณาในชั้นฎีกา

การนำสืบเหตุฉกรรจ์เชิงนามธรรม จำเลยฎีกาว่าโจทก์ไม่ได้นำสืบพฤติการณ์ที่กระทบความมั่นคงของรัฐ ศาลฎีกาเห็นว่าศาลวินิจฉัยจากข้อเท็จจริงที่ได้ความจากทางนำสืบของโจทก์ได้ เช่น ปริมาณ วิธีซุกซ่อน และปลายทาง ไม่จำเป็นต้องมีพยานที่เบิกความถึงผลกระทบโดยตรง

คำให้การชั้นสอบสวน ข้อเท็จจริงเรื่องการว่าจ้างและค่าจ้างมาจากคำให้การชั้นสอบสวนของจำเลย ซึ่งจำเลยยังรับสารภาพในชั้นพิจารณา ศาลจึงใช้ประกอบพฤติการณ์ได้

ผลต่อคดีอื่นและข้อจำกัด

หลักของคดีนี้ใช้กับคดีขนส่งยาเสพติดข้ามแดน และกับการวางแผนว่าจะอุทธรณ์หรือไม่ในคดีโทษสูง

ผลต่อผู้ต้องหาและจำเลย

ในคดีขนส่งยาเสพติดออกนอกประเทศปริมาณมาก ข้อต่อสู้ว่าไม่มีการแพร่ในประเทศไทยไม่ได้ทำให้พ้นวรรคสาม (2) ข้อต่อสู้ที่มีน้ำหนักกว่าคือบทบาทของจำเลยในการกระทำ และความเหมาะสมของโทษภายในอัตรา

จำเลยที่ประสงค์จะขอให้ลงโทษต่ำกว่าอัตราตามมาตรา 152 วรรคสอง ต้องยกขึ้นตั้งแต่ศาลชั้นต้นหรือในอุทธรณ์ของตน การไม่อุทธรณ์แล้วรอยกในชั้นฎีกาไม่ได้ผล

ผู้รับจ้างขนส่งได้รับโทษเท่าผู้กระทำความผิดสำเร็จแม้ถูกจับก่อนเดินทาง เพราะมาตรา 126

ข้อจำกัดในการนำไปใช้

การให้เหตุผลเรื่องพันธกรณีระหว่างประเทศผูกกับข้อเท็จจริงของคดีส่งออก คดีจำหน่ายภายในประเทศ ศาลวินิจฉัยความมั่นคงของรัฐจากความร้ายแรงในประเทศเป็นหลัก ดังในคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3479/2569

ศาลไม่รับวินิจฉัยมาตรา 152 วรรคสองเพราะเหตุทางวิธีพิจารณา ไม่ได้วินิจฉัยว่าข้อเท็จจริงของจำเลยเข้าเงื่อนไขหรือไม่

ความเห็นของสำนักงาน

สำนักงานเห็นว่าคำพิพากษาฉบับนี้ทำให้การตัดสินใจไม่อุทธรณ์ในคดีโทษประหารชีวิตมีผลมากกว่าที่ผู้ต้องหามักคาด เพราะแม้คดีจะขึ้นสู่ศาลอุทธรณ์โดยการส่งสำนวน ข้อขอลดโทษเฉพาะรายที่ไม่ได้ยกขึ้นจะไม่ได้รับการพิจารณาในชั้นฎีกา การทำอุทธรณ์ที่ระบุเหตุตามมาตรา 152 วรรคสองจึงควรทำภายในกำหนดเวลา

ตัวบทที่ศาลใช้

ถ้อยคำต่อไปนี้คัดคำต่อคำจากฐานข้อมูลกฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 145 คดีนี้ศาลปรับบทวรรคสาม (2)

ตัวบท · ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา ๑๔๕

ผู้ใดผลิต นำเข้า ส่งออก จำหน่าย หรือมีไว้ในครอบครองซึ่งยาเสพติดให้โทษในประเภท ๑ อันเป็นการฝ่าฝืนมาตรา ๙๐ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบห้าปี และปรับไม่เกินหนึ่งล้านห้าแสนบาท

ถ้าการกระทำความผิดตามวรรคหนึ่งเป็นการกระทำดังต่อไปนี้ ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สองปีถึงยี่สิบปี และปรับตั้งแต่สองแสนบาทถึงสองล้านบาท

(๑) การกระทำเพื่อการค้า

(๒) การก่อให้เกิดการแพร่กระจายในกลุ่มประชาชน

(๓) การจำหน่ายแก่บุคคลอายุไม่เกินสิบแปดปี

(๔) การจำหน่ายในบริเวณสถานศึกษา สถานอันเป็นที่เคารพในทางศาสนาของหมู่ชนใด หรือสถานที่ราชการ

(๕) การกระทำโดยใช้กำลังประทุษร้ายหรือขู่เข็ญว่าจะใช้กำลังประทุษร้าย

(๖) การกระทำโดยมีอาวุธหรือใช้อาวุธ

ถ้าการกระทำความผิดตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสองเป็นการกระทำดังต่อไปนี้ ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ห้าปีถึงจำคุกตลอดชีวิต และปรับตั้งแต่ห้าแสนบาทถึงห้าล้านบาท หรือประหารชีวิต

(๑) การกระทำโดยหัวหน้า ผู้มีหน้าที่สั่งการ หรือผู้มีหน้าที่จัดการในเครือข่ายอาชญากรรม

(๒) การทำให้เกิดผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐหรือความปลอดภัยของประชาชนทั่วไป

ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 126 ความผิดฐานพยายามกระทำความผิดร้ายแรง

ตัวบท · ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา ๑๒๖

ผู้ใดพยายามกระทำความผิดร้ายแรงเกี่ยวกับยาเสพติด ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้สำหรับความผิดนั้นเช่นเดียวกับผู้กระทำความผิดสำเร็จ

ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 152 วรรคสอง เป็นบทที่จำเลยขอให้ลงโทษน้อยกว่าอัตรา

ตัวบท · ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา ๑๕๒

ความผิดร้ายแรงเกี่ยวกับยาเสพติดตามประมวลกฎหมายนี้ที่มีโทษจำคุกและปรับ ให้ศาลลงโทษจำคุกและปรับด้วยเสมอ โดยคำนึงถึงการลงโทษในทางทรัพย์สินเพื่อป้องกันและปราบปรามการกระทำความผิดร้ายแรงเกี่ยวกับยาเสพติด

ถ้าศาลเห็นว่าการกระทำความผิดตามวรรคหนึ่งของผู้ใดเมื่อได้พิเคราะห์ถึงความร้ายแรงของการกระทำความผิด ฐานะทางเศรษฐกิจของผู้กระทำความผิดและพฤติการณ์ที่เกี่ยวข้องประกอบแล้ว กรณีมีเหตุอันสมควรเป็นการเฉพาะราย ศาลจะลงโทษจำคุกหรือปรับน้อยกว่าอัตราโทษที่กฎหมายกำหนดไว้สำหรับความผิดนั้นก็ได้

คำพิพากษาต่อไปนี้วินิจฉัยเหตุฉกรรจ์ตามวรรคสามและมาตรา 152

  • คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3479/2569 (เหตุฉกรรจ์เชิงนามธรรมไม่ผูกกับคำฟ้องและคำรับสารภาพ): เหตุฉกรรจ์เชิงนามธรรมไม่ผูกกับคำรับสารภาพ และปริมาณระดับร้อยกรัมยังไม่เข้าวรรคสาม
  • คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 31/2567 (ปริมาณที่มากบ่งชี้พฤติการณ์และผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐ): ปริมาณ 300,000 เม็ดเข้าวรรคสาม (2)
  • คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 218/2567 (คำขอตามมาตรา 152 หลังคดีถึงที่สุด): คำขอตามมาตรา 152 วรรคสองหลังคดีถึงที่สุด
  • คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65/2569 (ขอกำหนดโทษใหม่ไม่ได้เมื่อศาลใช้กฎหมายใหม่แล้ว): การไม่อุทธรณ์ทำให้ขอกำหนดโทษใหม่ไม่ได้เมื่อศาลใช้กฎหมายใหม่แล้ว

คำพิพากษาศาลฎีกาคดียาเสพติดทั้ง 18 เรื่องพร้อมสรุปสั้นอยู่ในหน้าคลังคำพิพากษาศาลฎีกาคดียาเสพติด ส่วนลำดับขั้นของคดีตั้งแต่ถูกจับจนพ้นโทษอยู่ในหน้าเส้นทางคดี 9 ช่วง

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับฎีกา 531/2569

คำตอบต่อไปนี้สรุปจากคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 531/2569 และตัวบทที่อ้างในหน้านี้

นำยาเสพติดไปส่งต่างประเทศ ถือว่ากระทบความมั่นคงของรัฐไทยหรือไม่

ศาลฎีกาในฎีกา 531/2569 ฟังว่ากระทบ เพราะยาเสพติดจำนวนมากจะแพร่ในประเทศปลายทาง และกระทบพันธกรณีระหว่างประเทศและความน่าเชื่อถือของประเทศไทย แม้ผู้กระทำไม่มีเจตนาให้แพร่ในประเทศไทย

ถูกจับก่อนขึ้นเครื่องบิน โทษลดลงเพราะเป็นเพียงการพยายามหรือไม่

ไม่ลด ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 126 ให้ผู้พยายามกระทำความผิดร้ายแรงเกี่ยวกับยาเสพติดรับโทษเช่นเดียวกับผู้กระทำความผิดสำเร็จ

ไม่อุทธรณ์แล้วขอลดโทษตามมาตรา 152 วรรคสองในชั้นฎีกาได้หรือไม่

ไม่ได้ ตามฎีกา 531/2569 เมื่อศาลอุทธรณ์ยืนความผิดและโทษในคดีที่ส่งสำนวนขึ้นไปตามกฎหมาย ข้อเท็จจริงยุติ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย

เชิงอรรถและแหล่งที่มา

เชิงอรรถต่อไปนี้ยกถ้อยคำตัวบทคำต่อคำจากแหล่งทางการ พร้อมแหล่งที่มาของคำพิพากษาศาลฎีกาและเอกสารอ้างอิงอื่นที่หน้านี้อ้างถึง ตามลำดับที่ปรากฏในเนื้อหา

  1. ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา ๑๔๕ บัญญัติว่า “ผู้ใดผลิต นำเข้า ส่งออก จำหน่าย หรือมีไว้ในครอบครองซึ่งยาเสพติดให้โทษในประเภท ๑ อันเป็นการฝ่าฝืนมาตรา ๙๐ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบห้าปี และปรับไม่เกินหนึ่งล้านห้าแสนบาท ถ้าการกระทำความผิดตามวรรคหนึ่งเป็นการกระทำดังต่อไปนี้ ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สองปีถึงยี่สิบปี และปรับตั้งแต่สองแสนบาทถึงสองล้านบาท (๑) การกระทำเพื่อการค้า (๒) การก่อให้เกิดการแพร่กระจายในกลุ่มประชาชน (๓) การจำหน่ายแก่บุคคลอายุไม่เกินสิบแปดปี (๔) การจำหน่ายในบริเวณสถานศึกษา สถานอันเป็นที่เคารพในทางศาสนาของหมู่ชนใด หรือสถานที่ราชการ (๕) การกระทำโดยใช้กำลังประทุษร้ายหรือขู่เข็ญว่าจะใช้กำลังประทุษร้าย (๖) การกระทำโดยมีอาวุธหรือใช้อาวุธ ถ้าการกระทำความผิดตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสองเป็นการกระทำดังต่อไปนี้ ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ห้าปีถึงจำคุกตลอดชีวิต และปรับตั้งแต่ห้าแสนบาทถึงห้าล้านบาท หรือประหารชีวิต (๑) การกระทำโดยหัวหน้า ผู้มีหน้าที่สั่งการ หรือผู้มีหน้าที่จัดการในเครือข่ายอาชญากรรม (๒) การทำให้เกิดผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐหรือความปลอดภัยของประชาชนทั่วไป”ที่มา ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๘ ตอนที่ ๗๓ ก หน้า ๑ วันที่ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๔ (ประมวลกฎหมายท้ายพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายยาเสพติด พ.ศ. ๒๕๖๔) · ระบบค้นหากฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · สำเนาราชกิจจานุเบกษาในเว็บไซต์สำนักงาน ป.ป.ส.. ตรวจถ้อยคำเมื่อ 4 ตุลาคม 2569
  2. ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓ บัญญัติว่า “ถ้ากฎหมายที่ใช้ในขณะกระทำความผิดแตกต่างกับกฎหมายที่ใช้ในภายหลังการกระทำความผิด ให้ใช้กฎหมายในส่วนที่เป็นคุณแก่ผู้กระทำความผิดไม่ว่าในทางใดเว้นแต่คดีถึงที่สุดแล้ว แต่ในกรณีที่คดีถึงที่สุดแล้วดังต่อไปนี้ (๑) ถ้าผู้กระทำความผิดยังไม่ได้รับโทษ หรือกำลังรับโทษอยู่ และโทษที่กำหนดตามคำพิพากษาหนักกว่าโทษที่กำหนดตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง เมื่อสำนวนความปรากฏแก่ศาลหรือเมื่อผู้กระทำความผิด ผู้แทนโดยชอบธรรมของผู้นั้น ผู้อนุบาลของผู้นั้นหรือพนักงานอัยการร้องขอ ให้ศาลกำหนดโทษเสียใหม่ตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง ในการที่ศาลจะกำหนดโทษใหม่นี้ ถ้าปรากฏว่า ผู้กระทำความผิดได้รับโทษมาบ้างแล้ว เมื่อได้คำนึงถึงโทษตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง หากเห็นเป็นการสมควร ศาลจะกำหนดโทษน้อยกว่าโทษขั้นต่ำที่กฎหมายที่บัญญัติในภายหลังกำหนดไว้ถ้าหากมีก็ได้ หรือถ้าเห็นว่าโทษที่ผู้กระทำความผิดได้รับมาแล้วเป็นการเพียงพอ ศาลจะปล่อยผู้กระทำความผิดไปก็ได้ (๒) ถ้าศาลพิพากษาให้ประหารชีวิตผู้กระทำความผิดและตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง โทษที่จะลงแก่ผู้กระทำความผิดไม่ถึงประหารชีวิต ให้งดการประหารชีวิตผู้กระทำความผิด และให้ถือว่าโทษประหารชีวิตตามคำพิพากษาได้เปลี่ยนเป็นโทษสูงสุดที่จะพึงลงได้ตามกฎหมายที่บัญญัติในภายหลัง”ที่มา ฉบับปรับปรุงล่าสุด ระบบค้นหากฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · ระบบค้นหากฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. ตรวจถ้อยคำเมื่อ 4 ตุลาคม 2569
  3. ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา ๑๕๒ บัญญัติว่า “ความผิดร้ายแรงเกี่ยวกับยาเสพติดตามประมวลกฎหมายนี้ที่มีโทษจำคุกและปรับ ให้ศาลลงโทษจำคุกและปรับด้วยเสมอ โดยคำนึงถึงการลงโทษในทางทรัพย์สินเพื่อป้องกันและปราบปรามการกระทำความผิดร้ายแรงเกี่ยวกับยาเสพติด ถ้าศาลเห็นว่าการกระทำความผิดตามวรรคหนึ่งของผู้ใดเมื่อได้พิเคราะห์ถึงความร้ายแรงของการกระทำความผิด ฐานะทางเศรษฐกิจของผู้กระทำความผิดและพฤติการณ์ที่เกี่ยวข้องประกอบแล้ว กรณีมีเหตุอันสมควรเป็นการเฉพาะราย ศาลจะลงโทษจำคุกหรือปรับน้อยกว่าอัตราโทษที่กฎหมายกำหนดไว้สำหรับความผิดนั้นก็ได้”ที่มา ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๘ ตอนที่ ๗๓ ก หน้า ๑ วันที่ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๔ (ประมวลกฎหมายท้ายพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายยาเสพติด พ.ศ. ๒๕๖๔) · ระบบค้นหากฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · สำเนาราชกิจจานุเบกษาในเว็บไซต์สำนักงาน ป.ป.ส.. ตรวจถ้อยคำเมื่อ 4 ตุลาคม 2569
  4. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 531/2569 (กฎหมายที่ศาลอ้าง: ป.วิ.อ. ม. 245 วรรคสอง · ป.ยาเสพติด ม. 145 วรรคสาม, ม. 152 วรรคสอง · พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ม. 15, ม. 65, ม. 66, ม. 100/1, ม. 102 · พ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดียาเสพติด พ.ศ.2550 ม. 16). ถ้อยคำที่ยกจากคำพิพากษา: “เป็นเหตุฉกรรจ์ในเชิงนามธรรมซึ่งกฎหมายให้อำนาจศาลใช้ดุลพินิจวินิจฉัยจากพฤติการณ์ในการกระทำความผิดของจำเลยเป็นเรื่อง ๆ ไป” “หาใช่ว่าจะต้องลงโทษจำเลยขั้นต่ำสุดเสมอไปไม่” “จำเลยไม่มีสิทธิฎีกาขอให้ลงโทษน้อยเป็นการเฉพาะรายตามประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 152 วรรคสอง อีก”ที่มา ระบบสืบค้นคำพิพากษา คำสั่งคำร้องและคำวินิจฉัยศาลฎีกา (ค้นด้วยเลขคำพิพากษา) เปิดอ่านคำพิพากษาฉบับเต็มเมื่อ 10 พฤศจิกายน 2569
  5. ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา ๑๒๖ บัญญัติว่า “ผู้ใดพยายามกระทำความผิดร้ายแรงเกี่ยวกับยาเสพติด ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้สำหรับความผิดนั้นเช่นเดียวกับผู้กระทำความผิดสำเร็จ”ที่มา ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๘ ตอนที่ ๗๓ ก หน้า ๑ วันที่ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๔ (ประมวลกฎหมายท้ายพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายยาเสพติด พ.ศ. ๒๕๖๔) · ระบบค้นหากฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · สำเนาราชกิจจานุเบกษาในเว็บไซต์สำนักงาน ป.ป.ส.. ตรวจถ้อยคำเมื่อ 4 ตุลาคม 2569
  6. พระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดียาเสพติด พ.ศ. 2550 มาตรา ๓ บัญญัติว่า “บทบัญญัติหรือวิธีพิจารณาใดซึ่งพระราชบัญญัตินี้มิได้บัญญัติไว้โดยเฉพาะ ให้นำบทบัญญัติหรือวิธีพิจารณาแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา กฎหมายว่าด้วยศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว กฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง หรือกฎหมายว่าด้วยธรรมนูญศาลทหาร มาใช้บังคับเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับพระราชบัญญัตินี้”ที่มา ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕ ตอนที่ ๙ ก หน้า ๔๕ วันที่ ๑๔ มกราคม ๒๕๕๑ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดียาเสพติด (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๔ ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๘ ตอนที่ ๗๓ ก หน้า ๘๑ วันที่ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๔ · ระบบค้นหากฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. มาตรา ๓ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดียาเสพติด (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๔ ตรวจถ้อยคำเมื่อ 4 ตุลาคม 2569

ปรึกษาเรื่องคดียาเสพติดกับสำนักงาน

กรณีมีผู้ถูกจับ ขอให้แจ้งชื่อผู้ถูกจับ สถานีตำรวจหรือสถานที่ที่ถูกควบคุม เวลาที่ถูกจับ และข้อหาที่ได้รับแจ้ง กรณีคดีอยู่ในศาลหรือมีคำพิพากษาแล้ว ขอให้แจ้งชื่อศาล หมายเลขคดี และวันนัดถัดไป ข้อมูลของผู้ติดต่อเก็บเป็นความลับ และสำนักงานจะตรวจผลประโยชน์ขัดกันก่อนขอรับเอกสารในคดี

ช่องทางติดต่อสำนักงาน

โทรศัพท์
081 654 5922
LINE
@507btqsu
WhatsApp
+66 87 989 6536
อีเมล
contact@eksiamlegal.com
สำนักงาน
บริษัท เอกสยาม แอนด์ พาร์ทเนอร์ส จำกัด
300/90 ถนนนวมินทร์ แขวงนวมินทร์ เขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร 10240
ค่าบริการ
สำนักงานแจ้งขอบเขตงาน ผลส่งมอบ ระยะเวลา และค่าบริการเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนเริ่มงานทุกครั้ง
คิวอาร์โค้ดสำหรับเพิ่มบัญชี LINE Official ของสำนักงาน
LINE Official Accountปรึกษาทาง LINE @507btqsu
เปิดในแอป LINE
คิวอาร์โค้ดสำหรับติดต่อสำนักงานทาง WhatsApp
WhatsAppสำหรับผู้ติดต่อจากต่างประเทศ
เปิดใน WhatsApp

ส่งรายละเอียดเรื่องถึงสำนักงาน

แบบฟอร์มนี้เป็นช่องทางเพิ่มจากโทรศัพท์ LINE WhatsApp และอีเมล กรอกเฉพาะข้อเท็จจริงโดยย่อ สำนักงานจะติดต่อกลับตามช่องทางที่ระบุ กรุณายังไม่ส่งเอกสารลับจนกว่าสำนักงานจะยืนยันว่าไม่มีผลประโยชน์ขัดกัน

เมื่อกดส่ง ระบบรับแบบฟอร์มของสำนักงานซึ่งให้บริการโดย Cloudflare จะบันทึกข้อมูลที่กรอก หมายเลข IP และเวลาที่ส่ง เพื่อให้สำนักงานติดต่อกลับเกี่ยวกับเรื่องที่แจ้ง ระบบอาจเก็บข้อมูลบนเครื่องแม่ข่ายนอกประเทศไทย